Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Angel
Dit verhaal werd gepubliceerd in Kerfstok 6/2003

"Wauw, Angela! Wat zie jij er weer prachtig uit!" riep Sigrid toen ze Angela de kamer in zag komen.
Ze had een prachtige jurk aan die door haar blote sexy schouders met weelde werden gedragen. Haar mooie lange gevisnette benen gesierd met prachtige schoenen en geaccentueerd door de hoge hakken. Wat kon ze er toch altijd prachtig uitzien. Haar lange haar mooi opgestoken. Schitterende oorbellen die haar ogen weer accentueerden. Alles in perfect evenwicht. Ze kon Angela zien stralen. Ze stond er. Ze was er helemaal. Klaar om samen uit te gaan. Angela gaf haar een knipoog. Ze wist hoe zeer haar vriendin er op kickte wanneer zij er zo mooi uitzag. De ogen zouden weer aandacht trekken. Ze zou weer met ze flirten, binnen de grenzen van haar vriendin. Op wie zij ook volledig vertrouwen kon. Wanneer het uit de hand zou lopen greep zij altijd in. "Wacht even," zei Angela: "Ik ben nog niet helemaal klaar." Ze liep op Sigrid af, pakte haar stevig in haar armen en gaf haar een zoen, vol op de mond. Sigrid zoende voorzichtig terug. Bang dat ze de gestifte lippen zou bederven. Even voelde Sigrid zich warm worden van binnen. Daarna wilde ze toch echt weg. Ze wilde pronken met haar Angela. Onzichtbaar pronken. Pronken door te zien hoe alle mannen voor haar zouden vallen en haar nimmer zouden krijgen. Angela was van haar. Als de innigste vriendinnen liepen ze gearmd over straat. Het spel was begonnen. Een buurman kwam hun tegemoet en in het voorbij gaan gaf hij hen een knipoog. Hij wist van hun spel en gunde hun het plezier daarvan. Nooit spraken zij erover, maar bekend was het wel. Problemen waren er nooit. De knipoog kwam goed over en benadrukte het gevoel van begonnen zijn.
Sigrid keek naar haar Angela. Samen straalden ze. Ze keek om zich heen. Even liep er niemand op straat, geen mens te zien. Ze nam haar kans waar en greep even onder de jurk van Angela en kneep haar daar in het kruis. Angela keek even verschrikt op en snel om zich heen. Een lach verscheen op haar gezicht. "Het zit wel goed liefje." zei Angela met haar warme lichthese stem. Ooo, die stem. Die stem deed haar altijd smelten. Een warme golf voelde ze door zich heen gaan. Ze keek naar opzij en op naar Angela om haar even diep in de ogen te kijken. Beiden glimlachte naar elkaar. Beide compleet vertrouwd met elkaar, gewaagd aan elkaar. "Het zit allemaal precies zoals het moet. Niets knelt." Vertrouwde Angela haar toe. Hun blik nog even dieper en nog stralender vervolgden ze hun weg. Alsof hun voetstappen lichtjes achterlieten. Twee fantastische vrouwen op stap.
De aankomst bij hun vaste tent was als vanouds. Aanbellen, een luikje in de deur open, een oog, een blik, het luikje sluit. ....Een momentje wachten en de deur ging open. "Welkom dames." sprak de portier, die met een zwierig gebaar de deur voor hen openhield. Even charmant als altijd pakte hij licht de handen van de dames gepaard met een lichte buiging en plaatse op elke hand een kus. Zij moesten daarbij altijd weer even verlegen grinniken, maar voelden zich zeer welkom en waren van hem gecharmeerd.
Zoals altijd moest Angela de jassen naar de garderobe brengen, terwijl Sigrid met bekenden in gesprek raakte. Terug bij haar kwam Angela bij de groep staan. Volkomen door Sigrid genegeerd. Afwachtend tot ze verder zouden gaan. Een onbekende man uit het groepje zocht oogcontact met Angela. Hij keen Angela aan en nam haar in zich op van top tot teen. Een glans in zijn ogen. Sigrid zag het en zei niets. Tijdens het gesprek hield ze de man onmerkbaar voor hem in het oog.
Sigrid kon zien aan de schittering in zijn ogen hoe verrukt hij van Angela was. Ze lachte even. Tot ze het genoeg vond en zei: "Kom op Angela, we kwamen hier om te dansen!" Ze greep Angela bij haar arm en zonder pardon verbrak ze de blikken tussen Angela en de man. Angela liep gedwee mee. Ze wist wie alles bepaalde die avond, voelde zich bekeken en gewild. Sierlijk liepen zij beiden de trap op. Op naar hun favoriete danszaal en op naar de bar voor hun eerste drankje.
Ook daar stonden weer enkele bekenden. Angela moest bestellen, hun gebruikelijke drankjes. Sigrid was meteen weer in gesprek. De bardame reikte Angela de drankjes aan en rekende meteen af. Ook weer zoals altijd. Sigrid wilde nooit een rekening bij de bar. Ze wilde elk moment weg kunnen wanneer zij dat wilde of nodig achtte. Angela reikte Sigrid's drankje aan. Sigrid keek haar kort, strak en doordringend aan. "Nee." zei ze. Op een toon waarvan Angela meteen wist dat ze iets verkeerd deed. Even was ze verward. Het was het juiste drankje. Ze wilde het juiste drankje altijd meteen aangereikt krijgen. Wat deed ze dan fout? Weer een doordringende blik van Sigrid. Daarna keek Sigrid naar haar gesprekspartner. Verrek het was Paul. En wanneer het Paul was dan moest ze het anders doen. Shit, wat nu? Dan maar opnieuw. Want het opgeven was helemaal uit den boze. Dat kon gevolgen hebben voor dagen. Bovendien was haar avond dan bij voorbaat al verpest. Met rechte rug en sierlijk vrouwelijk ging Angela vlak achter Sigrid staan. Ze konden elkaars lichaamswarmte voelen. Met het glas in haar rechterhand boog ze sierlijk haar rechterarm om Sigrid heen, terwijl ze met haar hoofd aan Sigrid's linkerzijde boog tot bij Sigrid's linkeroor. Het glas raakte de hand van Sigrid. Gelijktijdig plaatste Angela een kus net achter het lelletje van Sigrid's oor. Sigrid drukte haar rug tegen het lijf van Angela en liet de warme gloed toe in haar lijf te voelen stromen. De gloed vanuit de kus. Haar gesprek met Paul ging door. Ze glimlachte even en kneep even de ogen toe. Ze pakte het glas over uit Angela's hand en nam er meteen een slokje uit. Ze dronk alsof er niets gebeurd was en Angela had weer een pas naar opzij genomen. Het gesprek met Paul ging voort. Angela wachtte en keek om zich heen. Ze zag de dansende massa. Ze kwamen toch om te dansen?!! Maar ze zou het Sigrid niet vragen. Stel je voor zeg. Nee, dat kon niet en dat mocht niet. Dat wist ze wel. Ze zag hoe mannen en ook vrouwen naar haar keken. Sommige vrouwen keken haar heel doordringend, nee onderzoekend aan. Alsof ze wisten dat er iets niet klopte, alsof ze aanvoelden dat er iets was, maar ze konden het niet plaatsen. De mannen zagen enkel de mooie vrouw staan. Een enkeling stond te dansen alsof hij met haar danste. Alsof zij in zijn gedachten dicht tegenover hem stond. Ze glimlachte. Wat was het heerlijk wanneer ze naar haar keken en de vrouw in haar zagen. Dat was een compliment. Dan had zij het weer goed gedaan.
Ineens hoorde ze Sigrid bulderen van het lachen. Ze draaide zich om om te zien wat er was. Heerlijk wanneer ze zo lachte en zich zo vrij voelde. Angela genoot mee toen ze de stralende blik van Sigrid zag. Sigrid lachte nog wat na en keek Angela vol medelijden aan. "Paul, kom op, jongen," zei ze: "Je zult moeten dansen! En waag het niet op Angela's tenen te gaan staan!" Wat dansen met een man? Flirten deden ze altijd en praten en uitdagen zelfs. Maar dansen?? Paul bood Angela een arm aan. Angela moest wel. Het was een opdracht. Glunderend keek Sigrid naar hen en Paul knipoogte terug. Angela zag dat Sigrid iets fluisterde naar de DJ. De DJ knikte. De spelende plaat was bijna afgelopen. De laatste passen naar de dansvloer. Paul pakte Angela bij de heupen. Angela schrok daar iets van. Sigrid kon dat zien, ze kende Angela immers door en door. Langzame tonen kwamen door de luidsprekers naar buiten. Slow muziek. Sigrid kon de zucht van Angela haast voelen en zag het in gedachten voor zich, terwijl ze Paul recht in de ogen aankeek en hem een knipoog gaf. Paul pakte Angela verder vast en danste met haar de menigte in. Maar zorgde ervoor dat Sigrid hen niet uit het oog kon verliezen. Zoals een man een vrouw tijdens het dansen via haar rug probeert te versieren en op te warmen, deed Paul dat met Angela. Jaloerse blikken van enkele mannen, maar ook van enkele vrouwen om hen heen. Tja, Paul had zijn charme en had daarbij zijn uiterlijk mee. Onwennig danste Angela mee. Maar ook voelde ze een genot. Zij mocht immers met deze man dansen. Een verwaring tussen moeten en mogen. Een verwarring tussen genot en opgedrongen krijgen. Daar kickte ze op. Daarbij wist ze dat de onuitgesproken opdracht was om Paul te versieren. Maar Paul probeerde haar te versieren. Hoe ver moest zij dan gaan? Waar lagen de grenzen? Het nummer leek uren te duren. Ze hadden bekijks en Sigrid genoot.
Langzaam werden de klanken gemengd met anderen noten, andere instrumenten. Het nummer kwam toch tot een einde. Paul nam Angela aan de arm en bracht haar weer naar Sigrid. "Je hebt gelijk," zei hij: "Een voortreffelijk danser!" Stiekem gleed Paul met zijn hand langs Angela's zij en raakte haar borst. "Hihi," lachte Sigrid: "Dat voelt ze toch niet." Maar door die opmerking werd Angela zich wel bewust dat Paul aan haar borst zat. Onrust in Angela. Zou hij wat ontdekken? Dat mocht namelijk niet. Maar tegelijk voelde Angela hoe de gedachte haar opwinden kon. Zouden aanrakingen van mannen haar dan toch opwinden? Ze werd warm van de gedachte. Hoe moest ze dat dan aan Sigrid verkopen? Maar Sigrid zag haar blik en kon haar gedachten haast wel raden. Ze glunderde. Gaf Paul een knipoog en vroeg of Angela haar danspartner niet eens een drankje aan zou bieden. "Hup! Waar blijft het?!" sprak zij met een glimlach en gaf Angela een tik op haar kont.
Angela bestelde en bestelde meteen voor Sigrid. Ze had gezien dat haar drankje op was. Voor zichzelf bestelde ze niets. Ze had daar geen opdracht of toestemming voor gekregen. Ze gaf Paul eerst zijn drankje. "Jongedame," sprak hij: "U heeft iets mannelijks....., maar dat mag ik wel." En hij kneep Angela in haar bil. Gelaten liet Angela dit toe. Ze wist dat Sigrid het zag aankomen en Sigrid greep niet in. Onzekerheid ging door haar heen. Wat wist Paul en wat wist hij niet? Zag hij iets, wist hij iets? Van haar onzekerheid liet ze niets merken. Ze bleef fier en sierlijk in haar rol. Zij behoorde aan Sigrid en Sigrid wilde een supervrouwelijke, elegante mooie zekere en flirtende vrouw en die zou ze houden. Zoals de opdracht was om drankjes aan te reiken aan Sigrid in het bijzijn van Paul kuste ze weer het linkeroor van Sigrid. Sigrid nam met haar rechterhand het drankje weer van Angela aan. Met haar linkerhand streelde ze geruststellend en belonend over haar been. Zeklopte zachtjes op Angela's been. Angela drukte zich iets tegen het lijf van Sigrid aan en omarmde haar van achteren. Daarna gaf ze een glinsterende blik naar Paul. Weer terug in haar rol. Paul keek welwillend terug naar haar. Hij gaf Angela een knipoog. Een knipoog die zoveel verschillende dingen kon betekenen.
"Kom," zei Sigrid en dronk haar drankje uit: "We gaan!" Ze gaf Paul een dikke zoen op zijn mond en bedankte hem. Paul gaf Angela een handkus, kneep lichtjes in haar hand en gaf een knipoog. Even stonden de blikken stil en daarna draaiden ze om en verlieten de danszaal.
Onderweg op de trap en naar de garderobe keken mannen die Angela hadden zien dansen haar verlekkerd aan. Sommige waren dronken, anderen aangeschoten en een deel daarvan was geil. Jammer dan. Angela was van Sigrid.

Buiten was de koele lucht. Verfrissend wel. Gearmd en licht opgewonden liepen ze naast elkaar in de nacht. "lieverd," sprak Sigrid teder: "Je was geweldig! Ze konden hun blikken niet van je afhouden." Ze gleed met haar hand onder de jurk door van Angela. Niemand kon het zien, het was stil op straat. Maar ze wist dat het idee om betrapt te worden Angela extra op kon winden. Ze gleed nu met haar hand vol naar het kruis om te voelen hoe dik en stijf het daar was. Angela kon toch immers haar mannelijk opwinding niet onderdrukken. Ze voelde hoe stijf de weggestopte lul voelde in de netpanty. Ooo, wat heerlijk voelde dat. En toch bleef het nog Angela. Het was Angela tot de make-up weg was en tot de jurk en alle vrouwendingen weg waren. Maar wel haar Angela! Ze nam een grotere stap en draaide zich naar Angela toe. Ze liet haar hand uit de panty glijden, omarmde Angela en gaf haar een zoen. Diep, warm, intens. "Kom!" zei ze. En met ferme stappen liep ze naar huis. Ze kon niet wachten op de man in haar. Ze wilde dat haar Angelo haar in zijn armen zou nemen. Ze wilde met haar Angelo naar bed en kon niet wachten tot ze thuis waren.
Ze kneep in Angela's borst. Grinnikend, wetend dat ze het niet voelde. Maar het gebaar was er niet minder om. En ook thuis zou het niet zomaar afgelopen zijn. Als zij weer hij was zou de zweep er nog over gaan. De zweep omdat hij als Angela vergat om het drankje juist aan te bieden in Paul's bijzijn. De zweep omdat hij als Angela onzeker werd. Zo zou hij Angela nog beter kunnen gaan neerzetten. Zo zou zij nog trotser op haar Angela kunnen zijn.

Angelo kwam de kamer uit. "Dag lekker stuk," zei Sigrid en grijnsde: "Draai je maar om!" En met de zweep die ze verborgen had gehouden gaf ze Angelo wat ze voorgenomen had hem te geven. Hij kreunde. Zijn piemel werd nog stijver. Ze streelde zijn rug en fluisterde daarbij waar dat nu voor was. Hij knikte.

Hij mocht zich omdraaien en haar in zijn armen dragen naar de slaapkamer. In de aangename temperatuur en op het heerlijke zachte bed, mocht hij haar beminnen. Beminnen in alle heftigheid.

Wat is het toch heerlijk, dacht ze, om met de mooiste vrouw van de wereld op stap te gaan en dan te weten dat je de heerlijkste man in je bed hebt. En ze viel met een glimlach om haar mond in slaap.


© Embee , mei 2003.

Naar boven