Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Een Husband Training

I. Als de Dame lacht

Het was op de twaalfde augustus, dat mijn Meesteres, Sublime Lady Didi, me vertelde dat Zij een vliegreis had geboekt naar Praag. We zouden de volgende donderdag vertrekken, en ik moest me voorbereiden op een verblijf in het OWK vanaf vrijdag. Mijn Meesteres had voor zichzelf een luxe hotel in het centrum van Praag geboekt. Zij zou daar in alle comfort verblijven, gedurende de tijd die ik in het OWK zou doorbrengen.

Het begon allemaal tijdens de June Celibrations van 2003. Mijn Meesteres nam me
met Zich mee toen Ze naar het OWK ging om de vieringen bij te wonen. Omdat Zij
niet erg te spreken was over mijn gedrag van de voorbije maanden, had Ze besloten
mij voor te dragen bij de rechtbank van OWK.ik werd ervan beschuldigd dat ik me
niet respectvol had gedragen jegens mijn Meesteres, die mij bezit als Haar
echtgenoot-slaaf.
Eerwaarde Sublime Lady Mona was de Rechter in mijn zaak. Natuurlijk kreeg ik
een flinke straf, ik werd veroordeeld tot een Punishment Alley, maar daarnaast
adviseerde de Rechter mijn Meesteres Haar slaaf naar een Husband Training van
het OWK tre sturen. Mijn Meesteres vond dat een bijzonder goed idee, en daarom
werd ik nu dus naar het OWK gestuurd.

ik moest vlug wat lopende zaken regelen. Erg veel kleding en dat soort dingen hoefde ik natuurlijk niet te pakken, want ik wist dat ik die waarschijnlijk toch niet nodig had.
Een week voordat het allemaal zou gaan gebeuren, vulde ik een vragenlijst in op de webstek van OWK-slaven, waarin mij werd gevraagd de meest angstaanjagende OWK-wacht te noemen. Omdat Madame Nicole haar cane eens op mij gebroken had tijdens de Punishment Alley in juni, nomineerde ik haar. En hoewel mijn Meesteres mij geen enkel detail wilde geven van wat me te wachten stond, vertelde Ze me wel, met een glimlach, dat de Dame die me zou gaan trainen diezelfde Madame Nicole was! Deze infomatie verheugde me, en met een hoofd vol vragen vertrokken we naar Praag.

Mijn Meesteres moest een hoop regelen met het bestuur van OWK, maar niets daarvan leek mij aan te gaan. Ik kreeg de opdracht vrijdagochtend na het ontbijt, klokslag negen uur, klaar te staan, en rustig af te wachen. Enkele minuten na negen stopte er een auto voor het hotel. Omdat het een kwaliteitshotel was, hield de medewerker aan de deur elke binnenkomende en buitengaande gast scherp in de gaten. Zijn ogen vielen bijna uit zijn hoofd toen hij een prachtige, lange Dame uit de auto zag stappen. Gekleed in een lederen korte broek en topje, met in haar handen een zweep, liep Zij met Haar lange benen naar het hotel. Ik herkende Madame Nicole direct. Mijn hart miste een slag. mijn Meesteres deed een collar om mijn nek en overhandigde me aan Madame Nicole. In een flits zag ik dat Ze Haar ook een brief gaf. Ik vroeg me af wat erin zou kunnen staan.

Madame Nicole wuifde me met Haar hand de auto in. Doodstil en onder de indruk zat ik naast Haar; voor Haar zat Haar slaaf-chauffeur. De reis naar OWK was begonnen. Toen we Praag achter ons hadden gelaten, opende Madame Nicole de brief die mijn Meesteres Haar had gegeven. Ze glimlachte... het is mijn ervaring dat het niet altijd een hoopvol teken is voor een mannelijk schepsel wanneer een Dame op die manier glimlacht.
Na een rit van een uur stopten we bij een restaurant voor een korte pauze. De auto werd zover mogelijk van het restaurant geparkeerd; het was een erg grote parkeerplaats. We liepen de lange weg naar het restaurant, Madame Nicole zoals ik Haar heb beschreven, inclusief de zweep, en ik, overduidelijk Haar slaaf, die volgde. Veel mensen bekeken ons en ik, ik was niet langer verlegen, ik was er trots op daar op die manier te zijn.

Er volgde nog een aantal tussenstops in een dorpje vlakbij OWK, om wat inkopen te doen, waarna we uiteindelijk op onze bestemming arriveerden. Stilzwijgend zaten we in de auto, wachtend op het openen van de grote poort.

II. mijn eerste les in dienstbaarheid

Het was een vriendelijke, normale ontvangst. Mijn paspoort werd gecontroleerd, administratieve zaken werden afgehandeld, en daarna moest ik Madame Nicole volgen naar de beroemde check-in faciliteiten. ik moest me uitkleden, Zij noteerde mijn lengte en mijn gewicht (te hoog; "Wij" moesten daar maar eens aan werken) en gaf me Haar bekende welkomstafranseling. Daarna moest ik het mooie OWK-slavenuniform aantrekken met de bruine 'one size, fits all'-broek en het mooi vormgegeven zwarte slaven-t-shirt.
Ze gaf me ook drie dekens voor mijn vertrekken.
Tijdens eerdere verblijven variëerde mijn accommodatie van de ondergrondse gevangeninscel en slavenstallen, tot het delen van de vloer in een suite met mijn Meesteres, maar dit keer was mijn verblijf een kamermeisjeskamer, met eenvoudig maar adequaat meubilair. Geen privacy, want in plaats van een houten deur, was mijn kamer voorzien van een metalen traliehek met een vast slot. Iedereen die door de gang passeerde, kon alles van me zien. Ik kon er mijn dekens op de vloer leggen, maar daar had ik geen moeite mee.

Nadat ik mijn dekens naar mijn verblijf had gebracht, moest ik Madame Nicole volgen naar dat van Haar. ik vroeg me af wat er zou gaan gebeuren. Haar opdracht was eenvoudig; ik moest Haar bed opmaken, Haar woon- en slaapkamer opruimen, de vloeren reinigen, Haar badkamer met toilet schoonmaken en de vaat doen.
De Husband Slave training was begonnen... ik deed mijn uiterste best, maar Madame Nicole was in het geheel niet tevreden met het resultaat. ik had het bed niet opgemaakt zoals Zij me had opgedragen, ik had het glaswerk niet gedaan (wat ik wel had gemoeten), in elk hoekje vond Ze nog stof. Alles had perfect moeten zijn, ik had de perfecte echtgenoot-slaaf voor mijn Meesteres moeten zijn, maar dat was niet het geval. ik hoefde me echter geen zorgen te maken, zei Ze, want Ze zou het me allemaal leren. Ondertussen was er een OWK-slaaf binnengekomen. hij maakte foto's en video-opnamen. Dat bleek één van de afspraken die mijn Meesteres met OWK had gemaakt; Zij wilde met eigen ogen aanschouwen hoe ik werd vernederd en getraind als een waardeloos mannelijk creatuur, met geen ander doel dan een dienaar te zijn voor zijn Dame.

Ik was niet verbaasd dat Madame Nicole ontevreden was over mijn prestaties. Ze zette me vast aan het kruis in Haar kamer en gaf me een enorm pak slaag. Nadat ik Haar had bedankt voor deze eerste les in dienstbaarheid, beval Ze me Haar te volgen naar Haar kantine, voor een lunch.

Uiteraard moest ik Haar Haar lunch bereiden. Het was me inmiddels duidelijk welk soort verblijf mijn Meesters voor mij had voorbereid, en ik was Haar dankbaar dat Ze me op deze manier in de gelegenheid stelde te leren een betere, nuttiger echtgenoot-slaaf te zijn. Madame Nicole legde me uit dat ze een meloensalade en zwarte thee wenste. Voor mij was er, in een slavenkom, een stukje kip met brood, geprepareerd door een andere OWK-slaaf. Omdat ik al een paar keer eerder in OWK was geweest, vond ik het een vanzelfsprekendheid dat Zij in een stoel zat en ik op een klein krukje. Na de lunch werd ik aan de vaat gezet. Er was meer dan alleen het door ons gebruikte servies, maar na een tijdje was de keuken netjes opgeruimd.

De volgende halte was de wasruimte. Madame Nicole liet me zien dat er een flinke berg strijkklaar lag: theedoeken, t-shirts, polo's. In de voorbije week waren er veel gasten en slaven in OWK geweest, met als logisch gevolg een grote hoeveelheid was. ik heb nooit leren strijken - één van de redenen dat mijn Meesteres vond dat ik een training nodig had - en dus liet Madame Nicole me zien dat er ruim voldoende oefenmateriaal voorhanden was. Ze toonde me hoe een handdoek te strijken, waarna ik het verder zelf moest doen. Handdoeken zijn niet zo moeilijk, en na korte tijd waren ze allemaal netjes gestreken. Nu demonstreerde Ze me hoe een t-shirt en een polo gestreken moesten worden. Er waren er van verschillende maten en stoffen, en in sommige gevallen moest extra voorzichtig worden omgesprongen met het OWK-logo.
Aangezien ik slechts een dom, mannelijk creatuur ben, begreep ik de eerste keer weinig van de instructies die ik kreeg. Gelukkig was Madame Nicole bereid het nog een keer voor te doen (en dat was er weer eentje minder voor mij, dacht ik). Ze maakte me duidelijk dat Ze van me verwachtte dat ik in het komende uur ten minste de resterende t-shirts zou hebben gedaan. Dat waren er bijna tachtig! Ze zou na dat uur terugkomen voor een inspectie. ik moest de strijk die ik had gedaan op een stoel leggen; Zij zou er later naar kijken.

Terwijl Zij naar boven ging, naar Haar kamer, begon ik aan deze afschuwelijke taak. Zonder enige ervaring, moest ik t-shirts strijken, vouwen en per setje wegleggen alsof ze noit eerder waren gedragen. Dat was een onmogelijke opgave. Omdat ik eerlijk moet zijn in mijn verslag, hoop ik dat de volgende passage niet door bepaalde Dames wordt gelezen... ik was ervan overtuigd dat ik na inspectie door Madame Nicole gestraft zou worden, want de kwaliteit noch de kwantiteit waren goed, en Zij wilde altijd dat het perfect was. ik besloot mijn kansen een beetje te doen stijgen. In de waskamer, bevond ik me tussen kasten met wasgoed dat allang netjes gestreken en gevouwen was. En dus ruilde ik mijn werk van slechte kwaliteit, met het betere werk dat ik in de kasten vond. Dat spul legde ik op de stoel, klaar voor inspectie. Na precies een uur kwam Madame Nicole naar beneden en bekeek Ze mijn werk. Haar gezicht was één en al verrassing en ongeloof. Het is in orde, zei ze. ik kon later verder gaan, maar nu had Ze wat anders voor me te doen.

Ze zei me naar de keuken te gaan om voor Haar een salade te maken met komkommer, tomaat en parika. Wanneer ik daar mee klaar was, verwachtte Ze me terug in de kamer, met de salade en een kop thee. En dus ging ik naar de keuken. Verder dan een boterham smeren was ik nooit gekomen. Ik begon met het verzamelen van de ingrediënten. Dat kostte me redelijk wat tijd en omdat Lady Nicole in een niet erg geduldige bui was, werd ik daar wat nerveus van. Uiteindelijk lukte het me Haar het dienblad met de salade en thee te presenteren. Hoewel het niet helemaal naar Haar zin was, was Ze toch tevreden. Nadat Ze me nog wat aanwijzigingen voor verbeteringen had gegeven, genoot Zij Haar maaltijd, terwijl ik stil aan Haar voeten zat.

Toen Madame Nicole klaar was, verwachtte ik dat Ze mij een nieuwe huishoudelijke taak zou geven. Ze zei me echter dat ik ook moest leren mijn Meesteres in een ander aspect te plezieren. Daarop plaatste Ze Haar been op mij en droeg Ze me op Haar een goede massage te geven. Ze gaf me wat massage-olie en het volgende uur masseerde ik eerst Haar linker- en daarna haar rechtervoet. Daarna volgende haar linker- en rechter onderbeen, en omdat ze duidelijk tevreden was, uiteindelijk ook haar bovenbenen. Ik had nooit gedacht dat een training ook voor de student zo fijn kon zijn!

Veel te snel naar mijn zin, vond Ze het genoeg. Ik moest haar volgen. We gingen terug naar het washok, waar ik mijn strijkwerk moest afmaken. De kwaliteit van mijn werk was goedgekeurd, maar de snelheid niet. Zij verliet me en mijn misère begon opnieuw. Ik besloot dezelfde procedure als voorheen te volgen, en de door mij gestreken producten te verwisselen met die van op de planken, gestreken door slaven die dat beter hadden gedaan dan ik. Ik moest nu echter ook een oplossing vinden voor mijn productiekwantiteit. Gelukkig (dat is natuurlijk een persoonlijke visie) ontdekte ik dat niet alle t-shirts goed genoeg gewassen waren. En dus stopte ik er zo'n vijftien terug in de wasmachine. Zo was mijn stapeltje te strijken was al aardig geslonken. Toen Madame Nicole terugkeerde stond Ze opnieuw even met open mond te kijken. ik had het goed gedaan, vond Ze. Ze had echter die bijzondere glimlach...

Op weg naar de kantine, stopte Ze in de biljartzaal. Plotseling gaf Ze me de opdracht me te ontkleden en stopte ze me in het schandblok. ik kreeg wat ik verdiende, hoewel Zij dat niet echt wist, maar slechts vermoedde. Na een flinke aframmeling vond Ze dat het tijd was voor een pauze. ik kon gaan douchen en daarna mijn diner gaan gebruiken in de kantine. Het diner bestond uit kippensoep, door Madame Nicole bereid. Samen met enkele OWK-slaven keken we daarna nog een uurtje naar de televisie. Daarna moest ik de tafel afruimen, de vaat doen en de keuken opruimen. Madame Nicole vertelde me ook dat ze de volgende ochtend om klokslag tien uur Haar ontbijt geserveerd wilde hebben. Ze vertelde wat Ze precies hebben wilde, en ik werd begeleid naar mijn kamer. Ze sloot me daar echter nog niet op. Eerst moest er nog iets anders worden afgewerkt. Opnieuw moest ik me uitkleden en werd ik in het schandblok gezet. Madame Nicole was in een erg goede bui; ze had er duidelijk zin in, en gaf me ervan langs met zweep en cane. Zoals eerder, brak Ze er ook nu weer één op mijn billen. Met een roodgloeiend achterwerk werd ik ten slotte naar mijn kamer, achter de ijzeren tralies gebracht. Het was niet later dan tien uur in de avond. Vanuit de kantine klonken allerlei geluiden van mensen die plezier hadden. Soms passeerde iemand door de gang en bekeek enkele ogenblikken een rustende echtgenoot-slaaf in training en... in diepe slaap.

III. Leid ik OWK?

De volgende ochtend werd de poort geopend door één van de OWK-staatsslaven. Ik nam mijn douche. Daarna kleedde ik me aan en ging ik naar de keuken. Het was half negen; ik had nog anderhalf uur voordat Madame Nicole Haar lunch verwachtte. Ik moest echter gerechten bereiden als roereieren, iets wat ik nooit eerder had gedaan, en daarom nam ik ruim de tijd.

Als mijn Meesteres de bedoeling had me op elke mogelijke manier te laten trainen, dan kon ze gerust zijn; ik voelde mezelf getraind, ik voelde mezelf echtgenoot-slaaf. Maar eerst had ik een acuut probleem. Ik begon met de dingen die ik al geleerd had: de salade, een meloensalade, brood. Daarna kon ik niet verder. martin, de staatsslaaf die deze ochtend de leiding had, was er nog niet. Ik besloot hem een beetje te helpen, door voor hem de vaat te doen en de keuken op te ruimen. Maar ik begon in tijdnood te raken. Het was inmiddels half tien en martin was er nog steeds niet. ik besloot de eieren te gaan zoeken. ik opende alle deurtjes, ik moest wel om Madame nicole's ontbijt op tijd klaar te kunnen krijgen. ik vond de eieren en nam er twee. Het was nu kwart voor tien. Een geschikte pan had ik ook gevonden en die plaatste ik op het enorme fornuis. Tien voor tien. Nog altijd geen martin. ik deed wat boter in de pan, brak de eieren, en wilde het vuur aansteken, maar... dit fornuis was zo oud dat er geen getallen of symbolen op stonden. En dus kon ik de temperatuur niet aflezen. Om vijf voor tien arriveerde martin. hij was ziek, moest voortdurend naar het toilet. Toen hij mijn probleem doorzag, voelde hij zich al wat beter. Dit kon ik absoluut niet over vijf minuten aan Madame Nicole presenteren. hij plaagde me, maar hielp me toch met het redden van de roereieren. Het lukte, maar het was inmiddels tien over tien geworden. ik nam mijn dienblad met het ontbijt en begon te rennen.

Twaalf over tien, veel te laat naar Madame Nicole's zin, had Zij Haar ontbijt. Het kostte me dertig zweepslagen. Naakt stond ik aan het kruis in Haar kamer, toen Ze mij m'n straf gaf. Na elke klap moest ik Haar bedanken. Toen we een aantal slagen op weg waren, moest ik ook mijn eigen Meesteres bedanken. Zij was het immers die ik straks zou moeten dienen als echtgenoot-slaaf. De les die ik leerde, was dat ik mijn orders altijd moest uitvoeren, welke problemen ik daarbij ook zou ondervinden.

Terwijl Zij ontbeet, moest me bezighouden met de dagelijkse routine: de slaapkamer, de badkamer, de woonkamer en de vaat. Alles werd geïnspecteerd. Gelukkig was Madame Nicole eerlijk in Haar oordeel; als het goed was, zei Ze dat, en als het niet goed was, zei Ze dat ook. Na Haar ontbijt moest ik het dienblad terugbrengen naar de keuken. Daarna moest ik me weer terugmelden.

Ze wachtte me op. ik moest alle gangen en trappen in het New House-gebouw reinigen. Eerst moest ik boenen en stoffen, en daarna werd ik geacht na te spoelen met water en de vloeren te dweilen. Er lagen een hoop vierkante meters te wachten. Dit keer volgde Madame Nicole me elke minuut. Elk plekje dat ik vergat, viel Haar op. Uiteindelijk zag het hele gebouw er als nieuw uit. ik moest nu kamer 503 gaan klaarmaken. Deze kamer had een speciale betekenis voor mij, omdat het in augustus 2002 de kamer van mijn Meesteres was. Het is ook de verblijfsruimte van Hare Excellentie rechter Mona. Even vroeg ik mezelf af wie nu deze kamer zou betrekken, want ik moest beide bedden opmaken en de badkamer gereedmaken voor nieuwe gasten. Madame Nicole inspecteerde de kamer grondiger dan Ze met mijn andere werk deed, maar Ze was tevreden. ik moet bekennen dat ik merkte dat ik echt mijn uiterste best deed , en ik realiseerde me ook steeds meer dat dit mijn toekomstige leven zou zijn; een echtgenoot-slaaf, en tot mijn verbazing merkte ik dat ik genoot van de gedachte dat ik gehoorzaam zou zijn aan mijn Meesteres-echtgenote.

Bij wijze van afwisseling mocht ik nu naar beneden voor weer wat strijkwerk. Het leek erop dat er altijd wel weer vers te strijken materiaal voorhanden was. Dit keer lag het echter aan mezelf, want ik had gisteren hoogstpersoonlijk de wasmachine gevuld. OWK-slaven hadden de was gedraaid, en nu lag er een berg t-shirts op mij te wachten. Dit keer besloot ik de strijk zonder truukjes te doen. Een lastige opgave, maar het verheugde me dat ik met wat oefening snel vooruitgang boekte in het leerproces. ik hoopte dat Madame Nicole weer tevreden zou zijn. omdat ik dichtbij het toilet was, ging ik ervan uit dat Zij het niet erg zou vinden als ik een korte pauze zou nemen. Vlak voordat Zij terugkwam, was ik weer op mijn post en gelukkig was de inspectie dit keer niet zo grondig; Ze was tevreden.

We gingen weer lunchen en weer was het kippensoep. Daarna wilde Madame Nicole me een beloning geven voor mijn goede gedrag. De schandpaal! Natuurlijk was ik dankbaar voor zoveel persoonlijke aandacht, maar ik was ook blij toen ze besloot dat er genoeg beloning was uitgedeeld. Nu we toch in de biljartzaal waren, vond Ze het een goed idee mij op te dragen alle vloeren van deze kamer te reinigen. En de aangrenzende gangen kon ik er meteen ook wel even bij doen. ik deed zo goed mogelijk wat ze van me verwachtte, Toen ik klaar was, wilde Ze me buiten zien, op het gras, vlak voor de kantine.

ik nam mijn tijd. De biljartzaal was een grote ruimte en ik wist nooit hoe secuur ik gecontroleerd zou worden. Na een tijdje ging ik naar buiten. ik trof Haar in bikini - die Haar benen nog langer deden lijken -, liggend op een tuinstoel. Ze had allerlei vloeistofjes voor Zichzelf meegebracht; vloeistofjes tegen cellulitis, vloeistofjes tegen zonnebrand; dat soort dingen. De zon scheen, niet te heet, en wij waren de enige twee personen hier buiten. De atmosfeer was 'vriendelijk'. Eerst bracht ik Haar iets te drinken, daarna gaf ik Haar een massage: eerst de achterkant, dan links, rechts, en ten slotte de voorkant. Ze liet me Haar langdurig masseren en vertelde me dat ik er goed in was! En dat mijn Meesteres er in de toekomst van zou profiteren. In stilte voelde ik schaamte, omdat ik deze taak thuis zo vaak had veronachtzaamd. ik moet daar verbetering in brengen. Het was plezierig dat het me was toegestaan vrijuit met Madame Nicole te praten gedurende de massage. Zij zocht soms naar woorden, maar ik... ik vertelde Haar dat Zij en Haar Collegae altijd welkom zouden zijn bij ons thuis, wanneer Ze eens in de buurt van Nederland of België zouden zijn.

Toen Ze het genoeg vond, stuurde Ze me naar de kantine. ik moest de vaat doen; meer dan vijftig stuks servies wachtten op me. Ze leerde mij hoe ik deze taak kon volbrengen zonder kalkvlekken en -strepen op het glaswerk achter te laten. Haar methode was niet zo snel als de mijne, maar ik gehoorzaamde Haar.

Ondertussen overdacht ik alle dingen die ik die dag had gedaan. Stilletjes moest ik lachen. ik had nooit gedacht dat ik in m'n eentje OWK draaiende had kunnen houden.

Na de vaat bracht Madame Nicole mij mijn avondmaal. Dit keer was het een broodmaaltijd met thee. Het viel me op dat het eten hier niet de kwailteit had van een viersterrenrestaurant, maar het was gezond en voldoende. mijn Meesteres vroeg Madame Nicole erop toe te zien dat ik driemaal daags mijn medicijn (voor een kleinigheidje) zou nemen en, inderdaad, drie keer per dag controleerde Ze mij hierop. Hiermee werd nogmaals aangetoond dat OWK de gemaakte afspraken serieus naam. Chapeau daarvoor.

Tijdens het avondmaal vertelde Madame Nicole me dat Zij die avond weg moest, maar dat mijn training de volgende dag zou worden voortgezet door Madame Sarka. ik vond het jammer dat Madame Nicole wegging, net toen ik aan Haar was begonnen te wennen, maar aan de andere kant was Madame Sarka ook een Dame waar ik veel respect voor had. ik zou dus wel zien hoe mijn verblijf zich verder zou ontwikkelen.

Voordat Madame Nicole die avond zou vertrekken, nam Ze me echter met Haar mee, naar het schandblok in de buitenlucht. Zij in Haar zomerjurkje, ik naakt. We waren een mooi koppel. Ze wilde me een zware afscheidsafstraffing geven voor al de fouten die ik had gemaakt en die Haar waren opgevallen. Maar ook voor de fouten die Zij over het hoofd had gezien. ik denk dat ze wist dat ik hier en daar een beetje valsgespeeld had. Hoe dan ook, Ze behandelde me zoals je van Haar mocht verwachten. Met de zweep, het handvat van de zweep, de cane en met bijzonder krachtige klappen in mijn gezicht, met haar vlakke hand. Dankbaar voor wat Ze me had geleerd, kuste ik Haar voeten. ik had veel geleerd. Niet zozeer que techniek, zoals hoe te strijken en schoon te maken, als wel dienstbaar, gehoorzaam en nederig te zijn. Ze leerde me hoe me te gedragen als echtgenoot-slaaf. ik vond het jammer dat Zij niet zelf mijn training kon afmaken.

Madame nicole begeleidde me nog één keer naar mijn kamer. Geknield nam ik afscheid. Vanuit het raam in mijn kamer zag ik Haar vertrekken. Alle OWK-slaven waren daarbij aanwezig; ik was de enige die nog in het gebouw achterbleef. Deze dag zou er van mij niets meer verwacht worden in OWK.

IV. Net als de vorige dag, maar dan anders

Een paar uur nadat Madame Nicole vertrokken was met een aantal slaven, keerden deze slaven terug zonder een Dame. ik zag de Drie Musketiers mijn raam passeren, op weg naar de kantine. ik hoorde dat ze lol hadden. Het was duidelijk dat het hen niet toegestaan was mij uit mijn kamer te laten, waardoor ik niet deel kon nemen aan dit privéfeest. De hoofdpoort werd elk half uur gecontroleerd, alsof ze nog een andere gast verwachtten. Madame Sarka? Of de mysterieuze gast voor kamer 503? Hare Excellentie Sublime Lady Mona, met Haar slaaf? Misschien zou Zij komen, om het trainingsprogramma te controleren?

ik kon niet slapen, en dus keek ik vanachter mijn raam naar wat daarbuiten allemaal gebeurde. Voor mijn ramen waren trouwens, net als voor mijn deur, stalen tralies; het was onmogelijk te ontsnappen. Hoewel, onmogelijk...? ik vond enkele kleine gereedschappen in mijn kamer; zo moeilijk kon het toch niet zijn een slot te openen...? Vanzelfsprekend liet ik de werktuigen maar onaangeroerd. slaven moeten solidair zijn, nietwaar? Na een hele tijd - ik was ondertussen erg moe - ging de deurbel. martin rende naar het hek, en de Koningin kwam in hoogst eigen persoon de gasten tegemoet. Het was te donker om te zien wie er precies zo laat in de nacht aankwam, maar omdat de lichten van kamer 503 werden aangestoken, wist ik dat er inderdaad een belangrijke gast was gearriveerd. Nu kon ik gaan slapen, met een hoofd vol dromen over mijn Meesteres, en een hart vol verlangen naar Haar. Het was mij toegestaan Haar elke avond per GSM te contacteren, maar desondanks miste ik Haar erg en zag ik ernaar uit Haar te tonen dat ik een betere slaaf was geworden.

De volgende ochtend om zeven uur, was martin al aan het werk in de keuken. Op weg daarnaartoe passeerde hij mijn kamer, maar omdat hij daar geen sleutel van had, kon hij me niet bevrijden. ik moest wachten op mijn nieuwe Instructrice, Madame Sarka.

Om halftien in de ochtend ging de bel aan de poort. Madame Sarka kwam OWK binnen. Het eerste dat me opviel, was dat Ze Haar hond had meegebracht. Dit kleine diertje kwam blaffend mijn richting in en hield stil voor mijn kamer. Ongetwijfeld moet het hebben gadacht dat er maar een raar wezen, daar achter die tralies zat.

Enkele momenten later opende Madame Sarka de deur. ik wachtte op mijn knieën en kuste Haar schoenen ter begroeting. Met een knik van Haar hoofd beval Ze me naar de douche aan de overkant van de gang. Ze zei me, me zo snel mogelijk aan te kleden en Haar dan te ontmoeten in de kantine. Haar ogen waren dwingend, en uiteraard deed ik wat me gevraagd werd.
Toen ik de kantine binnenkwam, was Zij op mij aanhet wachten. In Haar ene hand hield Zij een brandende sigaret, in de andere een schoen. ik moest voor Haar een emmer water en een handdoek halen. gehoorzaam ging ik op weg, maar Ze riep me terug. Of Zij mij wel toestemming had gegeven te vertrekken? Andere Dame, andere gewoontes. Ze vertelde me dat Ze wilde dat ik elke opdracht bevestigde met "ja, Mevrouw," en vroeg me of ik dat begreep. Ja hoor, dat begreep ik wel, geen enkele twijfel daar. Toen ik terugkwam met de emmer water, liet Ze mij Haar nieuwe schoenen zien. Aan de onderzijde was een aantal etiketjes dat verwijderd moest worden, lijmresten incluis, en vanzelfsprekend zonder de schoenen zelf te beschadigen. Het was een precies werkje en Ze keek me op de vingers; niet een erg aangename gewaarwording. Maar Ze bleek tevreden met het resultaat.

Toen Ze net Haar sigaret op had, kwam Hare Hoogheid Koningin Patricia de kantine binnen. Onmiddellijk ging ik op mijn knieën en kuste ik nederig Haar voeten. Zij was blij te zien dat ik Haar ongevraagd zo respectvol begroette en zou dit (hopelijk) aan Madame Sarka vertellen. Beide Dames lachten, maar als een Dame lacht...?

Madame Sarka stuurde mij naar Haar kamer; ik was nu een goedgetrainde kamermeid, dus ik wist wat mij te doen stond. ik deed er ongeveer een uur over, maar toen was de ruimte dan ook helemaal schoon en in orde. Madame Sarka moest iets van Madame Nicole hebben gehoord over mijn massagekunsten, want het volgende wat Ze me opdroeg was Haar een voetmassage te geven. Geen enkel probleem voor mij, ik gehoorzaamde graag. De dagelijkse gang van zaken was me intussen wel duidelijk geworden. ik maakte de trappen en gangen weer schoon. Toen wilde Madame Sarka dat ik weer wat strijkwerk deed. ik voerde mijn opdracht netjes uit, maar Madame Sarka bleek Haar strijkgoed weer net iets anders gedaan en gevouwen te hebben dan Madame Nicole. Ach, ik pas me makkelijk aan, en Zij was de baas. Nieuwe baas, oude truukjes: ook Zji was verbaasd toen Ze na enige tijd het resultaat kwam bekijken, maar ze gaf geen commentaar.

Na de lunch wilde Madame Sarka dat ik de keuken schoonmaakte. Niet zoals gewoonlijk de vaat, maar het zware werk: met een staalborstel alle kookrestanten van de voorgaande twee weken verwijderen, en het OWK zo een als nieuw uitziend fornuis te verschaffen. ik durfde te zeggen dat het een onmogelijke opgave was. Die domme opmerking was er de oorzaak van dat ik lang in de keuken moest blijven; net zolang totdat het fornuis brandschoon was. Natuurlijk had Ze gelijk: het was wel degelijk mogelijk. Daarna, zo'n twee uur later, vond Madame Sarka dat mijn wangedrag enige correctie behoefde, en nam Ze me mee naar de hal vlak voor Club Wanda. Hier staan verschillende speelgoedjes, en naakt moest ik Haar zweep, cane en single tail ondergaan.

Madame sarka toonde zich bezorgd over mijn trainingsprogramma en leerde me hoe Zij vond dat een echtgenoot-slaaf zich hoort te gedragen. ik moest haar achterwerk en voeten kussen, waarbij ik moest leren hoe ik elke individuele teen behoorde te behandelen.

Tussen de serieuze bedrijven door, mocht ik ook zo nu en dan praten met Madame Sarka. Zij is een life style Domina, maar een vriendelijke vrouw. Net zoals ik dat deed in mijn gesprek met Madame Nicole, nodigde ik ook Haar uit ons eens te bezoeken wanneer de gelegenheid zich zou voordoen.

Mijn laatste taak was het schoonmaken van 'mijn eigen' vertrekken. Terwijl Madame Sarka toekeek, deed ik de hele kamer. Geen hoekje sloeg ik over. ik wilde mijn werk klaar hebben; ik verlangde ontzettend naar mijn Meesteres.

Rond zeven uur, droeg Madame Sarka me op me voor te bereiden op mijn vertrek. ik nam afscheid van mijn collega-slaven, en we vertrokken van OWK. In Praag stond mijn Meesteres me al op te wachten. Madame Sarka droeg me aan Haar over. ik nam afscheid van de OWK-Dame en bedankte Haar voor Haar lessen. ik kon niet wachten mijn Meesteres in onze dagelijks leven te tonen wat ik allemaal geleerd had tijdens de Husband Training.



vertaald uit het Engels door © re{N}éBE , mei 2004.

Naschrift

ik heb geleerd niet te toppen from the bottom. ik heb de betekenis van 'dienen' geleerd. ik kan nu de vrouwelijke dominantie in zijn algemeenheid beter aanvaarden, die van mijn Meesteres-echtgenote in het bijzonder.
ik beloof plechtig Haar onvoorwaardelijk te zullen dienen, als Haar rechteloze TPE-echtgenoot-slaaf. Als mijn Meesteres mij waardig acht, hoop ik dat we samen een contract onder de wetten van OWK zullen tekenen.

Mijn enige levensdoel is Haar te plezieren, te dienen en Haar eigendom te zijn, op elke door Haar gewenste manier. ik ben bereid dit te herhalen en er getuigenis van te doen op elk moment en op elke plaats die Zij verkiest. ik heb Haar de volledige controle over mijn leven en eigendommen gegeven.
ik ben er dankbaar voor, dat Zij bereid is mij te houden als Haar waardeloos mannelijk wezen en echtgenoot-slaaf.

ik zou graag Madame Nicole en Madame Sarka bedanken voor hun enthousiaste training, Hare Excellentie Sublime Lady Mona voor Haar eerlijke straf en scherpe advies, en mijn Meesteres en Eigenares Sublime Lady Mrs. Didi omdat Ze mij naar deze training stuurde, mij zo de gelegenheid biedend me te verbeteren.


© john{D} , augustus 2003.

Naar boven