Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Bedazzled!

"Hallo René."
De jongste begroet me als ik thuiskom. Hij kijkt eens goed achter me: "Is mama er niet?"
"Nee," zeg ik, "mama blijft vanavond bij DS."
Weer gaat een siddering door mijn hele lijf. Ik ben enorm opgewonden. Het is net of alleen Madame, DS en ik nog bestaan; al het andere is ergens vaag op afstand aanwezig. Alsof ik in een cocon leef. Is dit subspace? Het voelt heerlijk! Het leven gaat als in een waas voorbij. Autorijden ging automatisch; eigenlijk gingen al mijn handelingen automatisch. Ik ben omgeven door een deken van geilheid, lust, angst, verlangen, wanhoop en het is geweldig.

Vanavond hebben we, zoals was afgesproken, DS naar huis gebracht. Daar begon Madame hem een beetje te plagen en dat vond ik wel leuk. We praatten wat en na een tijdje hadden we het weer over ons drieën. Over dat we zo blij zijn met hoe het tot nu toe gaat, over verwachtingen, over hoop. Madame en DS waren duidelijk erg nerveus. Weer voelde ik de magie, de aantrekkingskracht die ik eerder had gevoeld. Ik probeerde dat duidelijk te maken en dat ging klaarblijkelijk niet zo heel subtiel: Madame zei me dat ze vaak mensen gekoppeld had, dat mensen haar af en toe koppelden aan een man, maar dat ze nooit eerder gekoppeld werd aan een ander door haar eigen echtgenoot. Haar lippen trilden terwijl ze dat zei. Zij lachte, DS lachte. En ik wist: die twee willen elkaar. Ze willen elkaar graag en ze willen elkaar nu. Ik kreeg het er erg warm van, ging sneller ademen, voelde vlinders en spande m'n spieren. Er werden grapjes gemaakt over DS meenemen naar ons thuis of blijven bij hem. Ze wilde absoluut niet naar huis, dat bleek wel uit heel haar houding. En voordat ik het wist flapte ik het eruit: Waarom blijf jij niet hier, dan ga ik naar huis. Zenuwen gierden door m'n hele lijf. In een fractie van een seconde had ik een erectie zoals ik ze niet vaak heb. Ik wist dat dit voorstel zou worden geaccepteerd.
Vanaf dat moment zocht ik een goed punt om op weg te gaan. Zo snel mogelijk, voordat mijn lieve vrouw en mijn goede vriend van gedachten zouden kunnen veranderen. Ik was opgewonden. Mijn God, wat was ik opgewonden! Ik vertelde haar dat er condooms in haar rugzakje zaten. Niet dat ik geloofde dat er die avond meteen geneukt zou worden, maar ik wilde graag de mogelijkheid open laten en ik wilde laten weten dat dat wat mij betreft absoluut geen probleem zou zijn. Zij weet dat ik het heerlijk zal vinden; DS heeft mijn subbielijst gezien en weet dat ik er op kick.

Ik probeerde Madame in m'n armen te nemen maar ze duwde me weg. Dat deed pijn. En tegelijk was het overweldigend geil. Ze moet me hebben zien worstelen; ik probeerde het een aantal keer en kreeg niet meer dan af en toe een kusje. Ik werd er helemaal gek van en ik ben ervan overtuigd dat ik op dat moment een schaap had geneukt. Of naakt naar buiten was gelopen en daar had gemasturbeerd; alles had ik voor haar gedaan. Het verlangen naar seks was enorm. Het deed me pijn, het maakte me verdrietig en het wond me zo verschrikkelijk op; ik was zo ontzettend geil...

Hijgend stapte ik in de auto. Ik heb vaak een zin als deze gelezen: hijgend deed hij dit-of-dat. Vond ik altijd een erg overdreven zin. Nu niet meer. Ik reed richting huis en moest een uitweg voor m'n lust vinden. Ik besloot naar een sexshop te gaan en wat boekjes te kopen. Bijna in mijn geboorteplaats aangekomen liet ik een klein beetje plas lopen. Dat was niet gepland; het ging gewoon vanzelf. Niet omdat ik het niet in kon houden, maar van pure, dierlijke lust. In de sexshop kocht ik een aantal boekjes. En weer liet ik urine lopen. Midden in die winkel! Mijn broekspijp begon aardig nat te worden en dat was ook te zien. Ik genoot van dat gezicht. Was bang dat ik betrapt zou worden maar hoopte er tegelijk ook op. Verneder me, verneder me! Betrap me en zet me luidruchtig uit die winkel!! Het gebeurde niet. Ik betaalde mijn buit en reed naar huis. Weer liet ik plas de vrije loop, dit keer met voorbedachte rade. Thuis aangekomen liep ik, nadat ook de jongste naar bed was gegaan, de serre uit en buiten liet ik alles lopen. Het was heerlijk warm en heerlijk opwindend. Mijn PA deed me pijn en ook dat vond ik heerlijk.

Plas koelt te snel af. Ik trok mijn kleren uit en ging naar boven. Zoekend. Ik vond één van haar strings en trok die aan. Daar steigerde mijn lul direct ferm bovenuit. Ik werd wilder. Liet alle schroom van me afvallen en trok een panty en een topje aan. Toen ging ik naar beneden en maakte een paar foto's. Helaas zijn ze erg donker geworden maar je kunt nog genoeg zien. Ik begon te masturberen en kon met veel moeite nog net stoppen voordat ik klaar zou zijn gekomen. Gezien het klaarkomverbod (waaronder ik al enkele dagen gebukt ging) was dat dus op het randje. Weer ging ik naar boven. Ik wil seks, ik wil seks, ik wil seks!!! Ik nam zes wasknijpers en een stuk touw. Het touw bond ik zo strak mogelijk om m'n lul. Dat was behoorlijk pijnlijk maar zag er erg geil uit: touw, PA en opgezwollen aders. Ik begon zin te krijgen in een vent en had er spijt van dat ik geen homo-boekjes had gekocht. Op mijn zak zette ik een aantal wasknijpers. Dat ging moeilijk omdat de huid erg strak stond, maar het lukte me wel. Ook op de tepels zette ik knijpers. En weer maakte ik foto's. De close-ups zijn wel mooi geworden. Ik zou ze zo op internet zetten. Een website: rené, eigendom van Madame. Zie hier zijn foto's. Zouden mensen geilen op mij?
Erg lang heb ik de knijpers niet laten zitten. Direct na het maken van de foto's haalde ik ze er weer af en dat deed ver-schrik-ke-lijk veel pijn. Ik begon een beetje te grienen. Wil zo graag klaarkomen! Ik wil klaarkomen, ik wil klaarkomen, IK WIL KLAARKOMEN!!!! Weer masturbeerde ik tot het bijna zover was. Waarom kwel ik mezelf toch zo? Omdat ik zo graag wil spuiten, denk ik. Omdat ik wanhopig ben, denk ik. Maar ik kan het niet. Ik mag het niet en ik kan mijn belofte aan Madame niet breken. Zonder veel hoop stuur ik haar een SMS'je. Dat is echter pas de volgende dag aangekomen (ik heb een leesbevestiging gevraagd). Ik vreesde al dat ze haar telefoon had uitstaan. Toen ben ik maar aan dit verslag begonnen.

En hier zit ik nu. Ik ben bang, ik ben verdrietig en ik ben wanhopig. Ik kijk naar mijn boekjes: Schitterend mooie, jonge meisjes. Kleine, soms nog niet volgroeide tietjes. Kale kutjes (wat zou ik die graag ruiken!), gezichtjes volgespoten met zaad, pijpende meisjes, beffende meisjes, neukende meisjes.Eéntje is zo verschrikkelijk mooi. Zo bijna perfect. Helaas (of gelukkig?) is er van haar niet zo heel veel te zien. Ik word wild van de maagdelijke slipjes. De onschuldige ogen. De heerlijke pijpmondjes, de natte kutjes, de piepkleine tietjes, de smalle tailles, de holle ruggen. Ik wil zo'n meisje!!! IK WIL IK WIL IK WIL!!! Ik heb ook een SM-boekje gekocht. Daar staan foto's in van twee besmeurde meisjes. Zo heerlijk. Bijna tastbaar. Mag ik klaarkomen? Mag ik trekken, mag ik rijen, mag ik neuken???? Ik wil seks! Ik wil lust! Ik wil pijn! Ik wil pis! En ik wil... een ontlading!!

Allerlei beelden en gedachten schieten door mijn hoofd. Zou het alleen spelen worden vanavond, daar bij DS? Of zou er misschien toch meer gebeuren? De kans is groot dat ze zullen zoenen. Dat ze hém niet zal wegduwen. Misschien wordt er toch geneukt. Het zou kunnen. De aantrekking is er, maar is er de durf? Ik hoop dat er geneukt wordt. Ik hoop toch zo dat ze DS neukt. Twee keer, drie keer. En dat ze klaarkomt en klaarkomt. En dat ze geniet en meer wil en meer. Ik heb een fantasie. Eigenlijk heb ik veel fantasieën. Flarden. Ik krijg een SMS'je met daarin: 'Hij neukt heerlijk'. Meer niet. Morgen krijg ik een mailtje: 'Bel me niet, mail me niet. Vanavond ga ik weer naar DS.' Meer niet. Ik hoor of zie haar de hele dag niet. En de nacht. Vrijdag hoor of zie ik haar ook de hele dag niet. Ik krijg niet eens een mailtje of een SMS'je. Pas vrijdagavond komt ze thuis. Met DS. Ze zegt niets tegen me behalve 'Jij slaapt vanavond beneden'. Als ik haar probeer vast te pakken of iets tegen haar probeer te zeggen bespuugt ze me en slaat ze me hard. Echt hard. Ze gaat direct naar boven. De zaterdag en zondag is ze steeds bezig met DS. Mij negeert ze, behalve om me uit te schelden, me duidelijk te maken dat ik waardeloos ben. Als ik iets probeer slaat ze me weer. Hard. Als ik zondagavond een aantal gevulde condooms aangereikt krijg en de inhoud over mijn gezicht moet smeren breek ik en smeek ik haar te mogen klaarkomen. Ik mag dat, maar moet het wel voor hun ogen doen, gehuld in de kleding die ik ook op de foto's draag. Madame en DS knuffelen en kussen elkaar, schelden mij uit, lachen mij uit en bespugen me. Als ik klaargekomen ben gaan ze naar bed. Weer mag ik niet mee...

Terwijl ik dit schrijf masturbeer ik mezelf. Ik kom niet klaar, daar zorg ik wel voor. Ik verlang heel erg naar verlichting maar ik verlang er ook heel erg naar dat dit spel nog een tijd doorgaat. Het doet me pijn, het doet me verdriet, het frustreert verschrikkelijk, maar het windt ook enorm op. Nog nooit ben ik zo geil geweest. Nog nooit heb ik zoveel lust gevoeld. Nog nooit heb ik me zo compleet een seksueel wezen gevoeld. En dat voelt heerlijk. Wees hard voor me, mijn lieve Madame. Wees keihard voor me. Verzin het gemeenste, vernederendste dat je kunt bedenken en maak de werkelijkheid nog veel smeriger. Ik verlang naar de pijn. Ik verlang naar het verdriet. Ik verlang naar de wanhoop. Ik verlang naar de vernederingen. Ik zwelg in de geilheid en de lust en de seks die ik nu voel.

Gelukkig valt inslapen me niet zwaar. Ik ben zo verschrikkelijk moe dat ik binnen een minuut vertrokken ben. Slechts een paar uur later vloek ik als ik word geconfronteerd met het snerpende gepiep van de wekker. De geilheid is nog lang niet verdwenen. Ze is wel verminderd, maar het gevoel is er nog steeds. En ik zit nog altijd in mijn coconnetje. Andermaal trek ik een slip van Madame aan. Een wat comfortabeler slip, dit keer: ik heb immers een lange dag op het werk voor de boeg. De panty en het topje trek ik wel weer aan. En daaroverheen komen een nette pantalon en een mooi overhemd; niemand die iets in de gaten zal hebben, maar mijn plezier voor die dag is verzekerd. Ik maak weer wat foto's en ga, veel te laat, op pad.

Onderweg krijg ik een telefoontje van Madame. Het is een kort gesprek waarin me wordt verteld dat ze een heerlijke avond en nacht heeft gehad. Er is gespeeld, er is gekust, er is intiem contact geweest. Meer wil ze niet prijsgeven. Ik vind dat erg moeilijk: wil heel graag weten hoever ze zijn gegaan. Ook voel ik me niet erg lekker omdat het gesprekje zo kort was. Erg onbevredigend allemaal. Er gaat van alles door m'n hoofd maar meer dan speculeren kan ik natuurlijk niet. Van wat ze heeft gezegd valt weinig te deduceren: er zou net zogoed heel veel als helemaal niets gebeurd kunnen zijn.

Werken is zwaar. Sterker; ik krijg helemaal niets gedaan. Omdat het topje dat ik draag tamelijk strak zit word ik voortdurend herinnerd aan wat ik draag. Dat is prettig. Maar het triggert ook steeds weer gedachten aan mijn lief en haar slaafje. Al heb ik steeds meer het gevoel dat de rollen worden omgedraaid: ik het slaafje en DS haar lief.

Ondertussen is het me niet meer toegestaan ongelimiteerd te masturberen. Ik mag vandaag vijf keer vijf minuten. Drie van die vijf heb ik al voordat de helft van de ochtend voorbij is verzilverd. In de loop van de dag zie ik een aantal mailtjes passeren: mailtjes van mijn lief aan DS en van DS aan mijn lief. Met een cc'tje aan mij. Ze vertellen elkaar hoe mooi het was geweest, hoe ze genoten hadden en dat ze veel zin hebben in vanavond. Ik ga me steeds minder op m'n gemak voelen.
Ik krijg een mailtje waarin wat meer in detail wordt getreden over wat er is gebeurd. Ze hebben elkaar gemasturbeerd. Die wetenschap windt me weer enorm op maar erg lang duurt deze aangename opwinding niet. Het is een koel mailtje en dat ben ik niet gewend van mijn lief. Mijn stemming slaat helemaal om wanneer Madame me laat weten dat het heerlijk was geweest. Het was volgens haar goed te merken dat DS nog jong is. Het was absoluut voor herhaling vatbaar en ze zal vanavond ook weer liever bij hem zijn. DS laat fijntjes weten dat de gevoelens van twee kanten komen. Op mailtjes van mij wordt niet of heel koel gereageerd. Het doet pijn. Vreselijk veel pijn. Ben ik hier mijn lief aan het verliezen?!

Tegen het eind van de dag word ik gebeld door Madame. Ze zal ook de komende nacht weer bij DS doorbrengen. En misschien daarna nog een aantal nachten. Ik krijg opdracht me bij thuiskomst direct te ontdoen van haar kleding, het fretteriempje om mijn penis te binden (een fretteriempje is een constructie waarmee men handig fretten kan uitlaten. Het past echter ook prima om de ballen en het riempje dat eraan bevestigd is geeft Madame een handig gereedschap om de penis en de daaraan gekoppelde man in bedwang te houden) en een pantalon en shirt aan te trekken. Haar stem klinkt zo misprijzend en afstandelijk dat ik mijn tranen niet meer kan bedwingen. Zonder daar enige aandacht aan te schenken hangt ze echter, direct nadat ze haar orders heeft gegeven, op. Ik houd het niet meer. Ik sluit mijn PC af en ga naar huis.

Weer trekt de wereld in een waas voorbij. Maar het is niet meer dat lekkere coconnetje waar ik in vertroefde: de waas wordt nu veroorzaakt door de tranen die de hele rit naar huis blijven komen. Thuis aangekomen zet ik m'n PC aan. Madame heeft me een mail gestuurd. De eerste regel luidt: "Als je nog niet je riempje aanhebt en mijn kledingvoorschriften hebt gevolgd heb je niet goed naar me geluisterd. Ga dit alsnog direct doen." Ik schrik. Ik sprint naar boven, was het tuigje dat nog stinkt naar fret (ik had het nooit eerder hoeven gebruiken) en trek het aan. Nadat ik me conform Madame's wensen heb aangekleed ga ik weer naar beneden en lees het vervolg van de mail. Ik word er niet vrolijker van. Madame heeft een lijstje benodigdheden gemaakt: diverse kledingstukken, ondergoed, tandeborstel en dat soort zaken en enkele zweepjes. Eén van de verlangde blouses ligt nog bij de vuile was maar ze is ervan overtuigd dat ik dat probleem wel oplos. En dat ik vooral niet zal vergeten te strijken. Ik breek. Wat ze me vraagt te verzamelen is genoeg voor minstens een week. Huilend doe ik wat me opgedragen is.
Als ik al een aardig eindje op weg ben wordt ik gebeld. Madame vraagt me hoever ik ben. Door mijn tranen heen vertel ik dat ik bijna klaar ben. Ze hoeft zich geen zorgen te maken: ik red het wel. Haar stem doet me ontzettend veel pijn. Nog altijd is er die ijskoude afstand. Ik begin harder te huilen en krijg op mijn donder omdat ik moeilijk te verstaan ben. Ik wil mijn lief terug. Ik smeek Madame me mijn lief terug te geven. Ik ben verschrikkelijk bang. Bang dat mijn lief niet meer van me houdt. Bang dat mijn lief een ander gevonden heeft. Bang dat ik alleen Madame nog zal kennen. Ze is keihard. Toch laat ze doorschemeren dat de kans bestaat dat ik mijn lief zal terugkrijgen. Het dringt alleen niet tot me door. Wat wel tot me doordringt is dat ze zegt dat ik straks haar laarzen zal moeten likken. Iets wat ik never zou hebben gedaan. Niet vandaag. Vandaag zal ik alles voor haar doen. Domweg omdat ik niet meer anders kan. De laatste opdracht die ik krijg voordat Madame ophangt is ervoor te zorgen dat ik op een bepaalde tijd de spullen bij DS aflever. En voordat ik in de auto stap dien ik mijn tepels te voorzien van klemmen.

Ik maak nog wat laatste foto's en vertrek richting DS. Tranen blijven komen. Ik had geen idee dat er zoveel tranen in me zaten; zelfs toen ik als jong kind thuis een gesloten deur trof en even later werd verwelkomd door een oom - met de mededeling dat mijn vader met een hartinfarct naar het ziekenhuis was gebracht - had ik niet zo gehuild. Zelfs toen voelde ik niet de wanhoop en de eenzaamheid die ik nu ervoer. En mijn vader is mij heel dierbaar. Gelukkig is hij er nog steeds.
Seconden duren minuten, meters kilometers, maar uiteindelijk arriveer ik op de plaats van bestemming. DS doet glimlachend open. Ik kan zijn glimlach niet beantwoorden. Ik loop langs hem heen de trap op, ga zijn kamer binnen, zet de tas met kleding neer en bied Madame de riem van het frettetuigje aan. Ze accepteert het en jankend val ik op mijn knieën. Ik wil mijn lief terug. Weer smeek ik haar me mijn lief terug te geven. En ik smeek en smeek en smeek. Ze wijst naar beneden. Grommend begin ik haar laarzen te likken. Het is smerig. De laarzen zijn vies en ik voel me walgelijk. Dan, eindelijk, streelt ze me door mijn haren. Het frettetuigje mag af. Ze trekt me naar haar toe en begint me te knuffelen. Zachtjes fluisterend maakt ze me langzaam maar zeker duidelijk dat het spel voorbij is. Ik huil. En langzaam maar zeker maken de tranen van angst en wanhoop plaats voor tranen van opluchting.

Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik weer terug op aarde was. Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik me ten volle besefte dat deze dagen een spel waren. Dat mijn lief al die tijd mijn lief is geweest. Ook zij heeft het zwaar gehad. Ook zij vond het moeilijk me te zien lijden. Tegelijk genoot ze van haar macht en van mijn overgave.
Ik ben mijn lief ontzettend dankbaar voor dit spel. Nooit eerder ben ik zo wanhopig geweest. En nooit eerder heb ik me beseft hoe enorm veel ik van haar houd. Voorlopig hoef ik zo'n spel niet meer te spelen maar het heeft me een stuk rijker gemaakt. Een buitengewoon mooie ervaring.


© re{N}éBE , mei 2002.

Naar boven