Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Pijn

Als je mijn verhalen over cuckolding leest, zou je kunnen denken dat het één en al opwinding brengt. Geilheid. Heerlijke onderdanige gevoelens. Ik krijg met enige regelmaat e-mail van (voornamelijk) mannen die mijn verhalen geweldig vinden en me vertellen dat ze ook heel graag in zo'n situatie zouden verkeren.
Ooit was ik ook één van die mannen. Een andere overeenkomst die ik met ze heb, is dat hun vrouw het idee niet zo geweldig vindt. Ook mijn lief had haar bedenkingen, toen ik een paar jaar geleden mijn fantasieën voorzichtig aan haar begon te vertellen. Ze vond het destijds allemaal wel grappig, maar het was vooral voor mij dat ze meefantaseerde en langzaamaan mee begon te experimenteren.
Inmiddels is het helemaal haar ding geworden. Dat had ik gehoopt en verwacht; uit berichten van cuckolds begreep ik dat het vaak voorkomt dat de vrouw wat terughoudend begint, maar radicaal omslaat als ze merkt dat ze het eigenlijk toch wel heel erg leuk vindt.
Ik was daar heel gelukkig mee. Tot gisteren was ze drie keer met een andere man geweest en, inderdaad, de opwinding, de geilheid en de heerlijke onderdanige gevoelens overheersten. Elk van die drie keer was zij bij de betreffende man thuis en ik elders. Ik heb het dus drie keer meegemaakt dat mijn vrouw vreemdging en ik haar na haar avontuur weer terugzag. Drie keer had ze het erg leuk gevonden. Maar ik zag ook dat het drie keer niet meer was geweest dan hooguit 'erg leuk'. En dus heb ik me, denk ik nu, steeds veilig kunnen voelen.

Gisteren was anders.

Een kleine twee weken geleden ontmoette mijn lief een man die ze erg leuk vond. Verder dan uitgebreid zoenen zijn ze toen niet gekomen. Dat was al spannend genoeg; voor haar, èn voor mij, vooral omdat het erg lekker was geweest. Een stuk lekkerder dan het ooit met mij was geweest, had ze gezegd. Hij was niet een beetje beter. Het was ook echt niet voor niets dat ze soms minutenlang met elkaars tong speelden; een ruime verbreking van het 'record' van haar en mij samen.
Ik zag het in haar ogen. Toen ze van die drie vorige mannen bij me terugkwam, zag ik tevredenheid. Nu zag ik haar stralen. En ze hadden alleen maar gezoend.
Ze had graag verder willen gaan, maar omdat hij naar zijn werk moest, was het er niet van gekomen. Wel hadden ze een afspraak gemaakt en die afspraak was voor gisteren.

Ik heb een kleine twee weken rondgelopen met gemengde gevoelens. Opwinding, geilheid en onderdanigheid overheersten (dat ze mij een klaarkomverbod had opgelegd en me ondertussen regelmatig opgeilde en tot het randje bracht, was daar zeker mede debet aan), maar zo nu en dan was er ook een ongemakkelijk gevoel. Jaloezie is mij niet vreemd.
De drie laatste dagen voor haar afspraak heb ik keihard gewerkt aan het opruimen en schoonmaken van ons huis. Ze zouden elkaar hier ontmoeten en mijn lief wilde natuurlijk een goede indruk maken. Ze had me haar minimumeisen verteld, maar omdat ook ik graag wilde dat ze een goede indruk zou maken bij die man, heb ik veel meer gedaan. Ons huis is nog nooit zo opgeruimd en schoon geweest als nadat ik er drie dagen mee bezig ben geweest. Het waren fijne dagen. We hebben erg genoten van elkaar; veel gepraat, veel gelachen, veel in elkaars armen gelegen en weinig geslapen.

Afgelopen vrijdag zijn we samen uitgegaan. Mijn lief begon steeds nerveuzer en onzekerder te worden, en ik had het gevoel dat ze wat extra zelfvertrouwen wel kon gebruiken. Hoewel ze eigenlijk erg moe was en daarom liever ging slapen, heb ik haar toch weten over te halen, en zijn we naar De Drie Gezusters en later de Lollipop geweest. We waren laat, maar toch hebben we de tijd genomen om ons voor te bereiden. Mijn lief zag er prachtig uit; ze droeg een rood topje dat haar schouders bloot lief, een lange zwarte rok met overslag, jarretelles met een paar kousen met een subtiele naad aan de achterkant van haar benen, en zwart/paarse pumps. We waren net naar de kapper geweest, dus ook haar haar zag er prima uit. Ze had zich mooi opgemaakt. Typisch mijn lief, zoals ze eruit zag: heel vrouwelijk, heel sexy, maar ook heel discreet. Ook ik zag er goed uit in mijn pak.
Mijn lief heeft gedanst en ik heb er met bewondering naar gekeken. Als je al vier jaar bij elkaar bent, dan is de verliefdheid van het prille begin wel zo'n beetje verdwenen. Maar af en toe komt 'ie weer even terug. Vrijdag was dat het geval; ik voelde weer die heerlijke vlinders toen ik haar daar zo zag dansen. Ik was niet de enige die zoveel belangstelling had voor mijn lief. Ze had veel aandacht, veel oogcontact en wat ik hoopte, gebeurde: haar zelfvertrouwen groeide met de minuut.
Behalve van mijn lief, genoot ik ook van een kwelling die ik mezelf aandeed. Er waren veel prachtige, jonge meisjes, daar in De Drie gezusters, de één nog spannender verpakt dan de ander. Zo nu en dan heb ik zo'n meisje aandachtig van top tot teen bekeken. Benen, billen, tailles, borsten; allemaal geaccentueerd door flatterende, uitnodigende kledij. Ik had veel, soms langdurig oogcontact. Ik was ervan overtuigd dat ik met alle gemak één van die meisjes mee naar huis had kunnen nemen, en ik heb er ook naar verlangd dat te doen. Natuurlijk heb ik het niet eens geprobeerd. Het is niet mijn positie. En bovendien zou ik het zo'n meisje niet aan willen doen; heeft ze een leuke, best wel mooie man in bed, bakt 'ie er helemaal niets van. Los daarvan zou ik het mijn lief niet willen aandoen; het zou haar veel pijn doen en dat wil ik haar besparen.

Hoewel de hele week al in het teken van mijn liefs afspraak had gestaan, bereikte dat gisteren natuurlijk een climax. 's ochtends was ik nog druk bezig met de laatste schoonmaakwerkzaamheden, heb ik het beddengoed gewassen (ik had er speciaal extra dure, lekker ruikende wasverzachter voor gekocht) en de slaapkamer wat gezelliger gemaakt. 's middags zijn we gaan winkelen. Heel even hebben we naar een fluitje gezocht (dat is een idee dat we van Didi hebben gepikt: mijn lief wil graag een fluitje waarmee ze mij kan laten weten dat ze me nodig heeft, en ik vind dat ook wel een leuk idee; het past niet bij haar dat ze onderaan de trap naar boven moet schreeuwen om mijn aandacht te kunnen trekken), maar ik was tegen die tijd zo verschrikkelijk nerveus dat ik er mijn aandacht niet bij kon houden en mijn lief meesleurde naar de winkels die er in mijn visie toe deden. We hebben kousen voor haar gekocht en daarna een dik uur bij Douglas gezeten. Daar kwamen we met een berg nieuwe make-up-spulletjes vandaan. Het deed me veel, te zien hoe mijn lief zich in die winkel uitbebreid liet voorlichten en een aantal dingetjes ter keuring liet opbrengen. In onze beginjaren deed ze dat soort dingen vaak voor (en met) mij, maar de laatste jaren kwamen haar spulletjes vooral van een vlug bezoek aan een drogisterij. Nu deed ze het voor hem en het begon tot me door te dringen hoeveel zin ze in haar afspraakje had. Ik begon te beseffen dat ze al dagen bezig was geweest met haar presentatie. Ik begon te beseffen dat deze man er echt toe deed. Ik zag beelden van onze begindagen en ik begon verdrietig te worden doordat ik zag dat ze nu voor hem aan het doen was, wat ze destijds voor mij deed.

Toen we weer thuis kwamen, nadat we snel nog even wat boodschappen hadden gedaan voor het avondmaal en wat uitgebreider hadden bekeken welke dranken en hapjes we voor mijn liefs afspraakje zouden kopen (het werd uiteindelijk, naast de traditionele koekjes en chips, een assortiment kaas met stokbrood), barstte de bom. De spanning had zich zowel bij mij, als bij mijn lief, opgebouwd tot flinke proporties en we belandden in een korte, maar fikse ruzie. We elkaar een dik uur vermeden en wanhopig gezocht naar het antwoord op de vraag hoe het nu verder moest. We hebben allebei gedacht dat het beter zou zijn de hele boel maar af te blazen en daar werden we nog veel wanhopiger van. Gelukkig zijn we na dat uur weer voorzichig nader tot elkaar gekomen en ter elfde ure konden we elkaar weer in de ogen kijken, in de armen nemen en naar elkaar lachen. Dat was natuurlijk een hele opluchting.

Na het avondmaal heb ik de kinderen meegenomen naar de bioscoop. Ik vond dat verschrikkelijk, maar mijn lief had me opgedragen het huis te verlaten omdat ze alleen wilde zijn als haar afspraakje zou arriveren. Om half acht waren we weg. Om acht uur zou hij bij haar zijn. Om acht uur begon ook de film - iets met Johnny Depp en over een gebroken raam of zo. Ik kon mijn aandacht niet echt bij de film houden. Mijn gedachten werden voortdurend naar mijn lief getrokken. Naar de vraag hoe het haar zou vergaan. Naar de vraag wat ze aan het doen was. Waren ze gezellig aan het kletsen? Of was ze misschien weer met hem aan het zoenen? Of lagen ze misschien zelfs al in bed? Zou hij er nog zijn als ik thuiskwam? En wat zou ik daar aantreffen als dat het geval was? Zouden ze kuis in de bank zitten? Voldaan? Zouden ze in de slaapkamer zijn? Tergende gedachtes. Tergend langzaam ook, ging de tijd voorbij. Ik stuiterde van opwinding naar onzekerheid en terug.
Toen de film was afgelopen (veel te laat naar mijn zin), ben ik met een rotgang naar huis gereden en heb ik de kinderen naar bed gedirigeerd.

En toen was het stil.

Mijn lief en haar man waren niet beneden. Ik keek de woonkamer rond. Ze hadden weinig troep gemaakt; ik zag slechts één glas, half gevuld met water. Daarnaast lagen de kleren van een man: een broek, een riem, een shirt, sokken en schoenen, alles netjes op een stapeltje. Een enorme rush van opwinding overspoelde me. Hij was dus nog in huis en hij was naakt. Even verderop zag ik mijn liefs topje liggen, verder lag er niets van haar. Weer een rush. Het was duidelijk dat ze hier waren begonnen en naar boven waren gegaan, nog voordat mijn lief helemaal ontkleed was.
Ik begon me te masturberen.
Voorzichtig luisterde ik onder aan de trap; naar boven durfde ik niet te gaan. Hoe ik me ook concentreerde, ik hoorde geen enkel geluid. Dat kon twee dingen betekenen: of ze waren in slaap gevallen, of ze waren aan het vrijen. De eerste optie leek mij een onmogelijkheid en dus waren ze aan het vrijen. Weer een rush. Mijn lief lag in mijn huis, in mijn slaapkamer, in mijn bed, met een andere man te vrijen, en ik was beneden, vlakbij. Met lange tussenpozen mastburbeerde ik me steeds kort; lang kon ik het niet volhouden en klaarkomen was geen optie.
Na een tijdje hoorde ik mijn lief kreunen. Het was het vertrouwde geluid dat ik vaak gehoord heb als we samen vrijden. Maar net toen ik verwachtte dat de geluiden weer zouden gaan temperen (zo was dat bij ons immers altijd gegaan), werden ze heviger. Ik hoorde mijn lief kreunen, schreeuwen, smeeken, tientallen keeren na elkaar, steeds korter, harder en dwingender "jà, jà, jà, jà" uitstoten. Ik hoorde hoe zij de j steeds meer inslikte en hoe haar 'jà' steeds meer een 'à' werd. Ik hoorde hoe die korte, stacccato 'à' steeds langgerekter werd, hoe ze verwerden tot eindeloos lang lijkende schreeuwen. Schreeuwen die zo verschrikkelijk luid waren dat de buren, als ze sliepen, er ongetwijfeld wakker van moeten zijn geworden.
Ik masturbeerde niet meer.
Ik stond daar onderaan de trap, met mijn handen tegen de muur, uit alle macht mijn orgasme tegen te houden. Nooit eerder ben ik zo verschrikkelijk geil geweest als ik nu was. Ik heb mooie vrouwen gezien, ik heb met ze gevreeën, maar wat ik daarbij heb gevoeld valt compleet in het niet bij wat ik nu voelde. Ik kan niet uitleggen hoe groot het verschil was, maar het was gigantisch. Voor het eerst in mijn leven kwam het dier in mij naar boven. Voor het eerst in mijn leven voelde ik ongebreidelde lust. Ik stond voortdurend op het punt van klaarkomen, enkel en alleen van de geluiden die mijn lief maakte.
En ze ging maar door.
Schreeuwen werd grommen en grommen werd weer schreeuwen. Zo kende ik mijn vrouw helemaal niet. Ik heb in de afgelopen jaren vaak gedacht (en haar ook vaak verteld) dat zij veel seksuele energie in zich had. Ik heb vaak gedacht (en verteld) dat ik zo graag zou willen dat ze die energie de vrijheid zou geven. Maar dit? Dit had ik niet verwacht van mijn vrouw. Ze ging als een beest tekeer.
Na een hele tijd begon er ook een andere stem te klinken. Ik hoorde het gekreun van een man. En met een schok drong het tot me door dat mijn lief al die dierlijke geluiden maakte, doordat hij haar aan het neuken was. Ik bedoel; ik wist natuurlijk wel dat ze niet alleen was, maar die man was niet echt in mijn gedachten geweest. Pas toen ik hem hoorde kreunen kwam het besef. En allerlei gedachten gingen nu door me heen.

Dat ik mijn lief nooit eerder zo ongelooflijk hoorde schreeuwen, kwam niet door haar. Dat zij haar seksuele energie niet vrijliet, kwam niet door haar. Dat zij nooit echt een orgasme had, kwam niet door haar. Het kwam allemaal door mij.
Ik heb altijd geweten dat ik helemaal niet zo goed ben in bed. Ergens vond ik dat ook wel stoer; ik koketteerde er zelfs mee. Soms, als ik het tegen anderen vertelde, dan zeiden ze mij dat ik mezelf niet zo naar beneden moest praten. Maar ik praat me niet naar beneden. Het is gewoon de realiteit. Dat wist ik wel. Maar hoe reëel het feitelijk was, besefte ik pas nu ik mijn lief zo tekeer hoorde gaan bij die ander. En terwijl mijn lief maar bleef schreeuwen en kreunen en grommen, en haar minnaar nu ook luider begon te kreunen, zei ik tegen mezelf: zie je wel. Zie je wel dat je waardeloos bent in bed. Zie je wel dat je jouw vrouw niet kunt geven waar ze recht op heeft. Zie je wel dat het niet zomaar is dat je haar al meer dan anderhalf jaar niet meer mag neuken. Zie je wel dat dat een heel goede beslissing van haar was. Zie je wel dat het beter is al ze dat voorbehoudt aan een echte man. En zie je wel dat het goed van je was dat je haar destijds hebt warm gemaakt voor andere mannen.
Even begon ik te zweven. Even voelde het heel erg goed dat ik hier onderaan de trap mijn orgamse stond tegen te houden, terwijl mijn vrouw boven in ons bed werd genomen door een ander. Even voelde ik hoe fijn het is haar slaaf te zijn en te moeten accepteren dat zij zelf haar bedpartners koos en ze mij gewoon kon bevelen het huis te verlaten als ze privacy wenste.
Maar al snel begon ik beelden te zien van ons samen. Van hoe we (of liever: ik) maar wat aanklooiden. Van hoe ik dan wanhopig mijn orgasme probeerde te stoppen, vanaf het moment dat ik haar penetreerde, totdat ik kort daarna (soms enige minuten, maar meestal enkele tientallen seconden) grommend klaarkwam. Ik schaamde me. Ik schaamde me voor mijn 'prestaties' en ik voelde een enorm verdriet opkomen. Verdriet om wat ik haar nooit heb kunnen geven, en wat zij dus ten minste vier jaar heeft moeten missen. Verdriet ook, om wat ik zelf moest missen. Het is helemaal niet zo fijn als je niet zo geweldig bent in bed. Niet voor je partner, maar ook niet voor jezelf. Want ik zou ook graag langdurig willen kunnen genieten van vrijen met mijn vrouw. Ik zou haar ook graag hebben willen horen schreeuwen als wij samen bezig waren. Ik zou ook graag het beest in mij los willen kunnen laten.
Dit deed pijn. Dit deed verschrikkelijk veel pijn. Mijn opwinding was op slag verdwenen.
'Wanhoop' is niet het goede woord voor wat ik daarna deed. Ik weet niet wat de overtreffende trap is van 'wanhoop', maar dat is wat ik voelde toen ik weer driftig begon te masturberen, in de hoop op het geluid van mijn lief en haar minnaar de opwinding weer terug te vinden. Het lukte niet. De pijn was te groot, het verdriet was te groot, de schaamte was te groot.

Het heeft nog enige tijd geduurd voordat het weer stil werd. Weer een tijdje later hoorde ik ze praten en lachen. Ik ben toen maar gaan douchen, zodat ik mijn lief, als ze al naar beneden zou komen, me in ieder geval opgefrist onder ogen zou kunnen komen.
Het duurde niet lang. Ik was nog bezig met het aantrekken van mijn polsboeien, toen de woonkamerdeur open ging. Een stoere, sterke, zelfverzekerde man, met een brede glimlach op zijn gezicht, kwam naakt de kamer binnen. Zijn glimlach was in geen enkel opzicht schamperend naar mij bedoeld. Het was de glimlach van een voldane man. Hij kwam naar me toe, gaf me een hand en stelde zich voor. Mijn lief kwam nu ook de kamer binnen. Zij droeg een lange rok en had die tot over haar borsten opgetrokken.
Nadat de man zich had aangekleed, ging hij naast me zitten. Ik ging door de grond. Ik voelde me zo verschrikkelijk klein naast hem. Mijn lief zat in de andere bank glimlachend naar hem te kijken. Ook haar glimlach was die van een voldaan mens. Gedrieën raakten we in een koetjes-en-kalfjes-gesprek en ik deed mijn best om daar zo luchtig mogelijk aan bij te dragen. Later zei mijn lief dat ze weinig aan me had gemerkt, maar ik had steeds het gevoel deze man met 'meneer' aan te spreken. Ik zei (bij wijze van spreken) "het was inderdaad mooi weer vandaag," maar in mijn hart zei ik "ja, meneer, erg mooi weer".
Kort nadat het paar beneden was gekomen, is de man vertrokken. Hij moest weer, net als de eerste keer dat de twee elkaar ontmoetten, naar zijn werk. Hoe hij in de deuropening afscheid nam van mijn lief heb ik niet goed kunnen zien, maar wat ik er wel van zag verried een innige omhelzing en heel wat zoenen.

Ik zat nog in mijn liefs badjas op de bank toen zij met een stralend, ietwat verlegen gezicht naar me toe kwam. Zonder iets te zeggen omhelsden we elkaar. Enerzijds was dat erg fijn, maar aan de andere kant miste ik de vertrouwdheid die er anders altijd wel is. Ik had het gevoel dat mijn vrouw mijn vrouw niet meer was. Ik had het gevoel dat mijn vrouw zijn vrouw was geworden. Mijn vrouw, die ik nu veel meer zag als een echte vrouw dan ik ooit gedaan had. Ik had het gevoel dat hij haar helemaal had genomen, lichaam en geest. Natuurlijk was dat ook zo. Hoewel ze mij in haar armen had, was het onmogelijk dat ze ook haar aandacht volledig bij mij had. Ik bleef me klein voelen, daar in de armen van mijn lief.
Na enige tijd vroeg ik haar retorisch of ze het naar haar zin had gehad. Zij stelde voor samen in bed te gaan liggen en erover te praten. Want ze wist dat ik het graag allemaal wilde horen, en zelf wilde ze ook heel graag haar verhaal kwijt. Ze vroeg me het stokbrood aan te snijden en dat, samen met de kaasjes, mee naar boven te nemen. Ik schrok. Kaas en brood waren voor haar en haar afspraakje bedoeld en ze hadden het dus met geen vinger aangeraakt. Verbaasd vroeg ik hoe dat kwam; ze was immers met hem aan het vrijen geweest toen ik thuis was gekomen van de bioscoop, hadden ze al die tijd voordat ze naar boven gingen dan nergens zin in gehad?
Haar antwoord deed me weer schrikken. Ze hadden geen tijd gehad voor een hapje. Toen hij, klokslag acht uur, was aangekomen, had hij een glas water geaccepteerd en waren ze beginnen te kletsen. Maar dat duurde maar heel kort. Binnen een kwartier had hij zich al ontdaan van zijn kleding en vanaf dat moment waren ze langdurig aan het vrijen geweest. Wat ik had meegekregen, was slechts het staartje. Ik maakte vlug een rekensommetje en kwam tot de conclusie dat ze dus een uur of vier met elkaar bezig waren geweest. Vier uur! Dat kwam niet eens in de buurt van wat mijn lief en ik ooit samen hadden meegemaakt, SM-sessies uitgezonderd.

Ik begon het brood te snijden en mijn lief ging op haar praatstoel zitten. Zonder dat ze al te veel in detail trad, kreeg ik te horen wat er allemaal was gebeurd. Hoe hij was binnengekomen. Hoe ze hem al snel met een grapje uit de kleren kreeg. Dat ze eerst beneden op de bank uitgebreid zoenden. Hoe hij haar haar topje uittrok en haar likte en vingerde. Hoe ze toen al schreeuwend was klaargekomen. Hoe mijn lief hem daarna mee naar boven had genomen en op het bed had gesmeten. Hoe ze op hem was gaan zitten, nog steeds met alleen haar bovenlichaam ontblood, en hij haar voor het eerst die avond had geneukt.
Voor het eerst? Ja, voor het eerst. Hij had haar vier keer langdurig geneukt en pas de laatste keer was hij ook zelf klaargekomen. Het geschreeuw dat ik van mijn lief had gehoord, was slechts één van haar vele orgasmes. Hij had haar een aantal keer neukend naar een hoogtepunt gebracht, maar ook nog een aantal keer met zijn tong en met zijn handen. Die hadden trouwens haar hele lichaam gehad; geen plekje had hij onberoerd gelaten.
Ik ging andermaal door de grond. Voor zover ik me kan herinneren, is het in de vier jaar dat mijn lief en ik samen zijn (eigenlijk vier jaar min één dag, want morgen vieren we ons vierde jaar) één keer gebeurd dat ze twee 'orgasmes' had. En vier keer neuken...? Volgens mij hebben wij de twee niet eens gehaald.

Later, in bed, kreeg ik nog een schok te verwerken. Mijn lief had haar rok uitgetrokken en ik zag dat ze haar kousen nog aan had. Die had ze de hele tijd aangehouden, zei ze. Het was een verschrikkelijk geil gezicht: mijn lief, helemaal naakt, op die kousen na. En ze had het voor hem gedaan.
Ten slotte vertelde mijn lief me ook nog dat ze hem had gepijpt. Dat heeft ze mij nooit gedaan. Dat heeft ze bij bijna geen enkele man ooit gedaan.

Ik heb een hele tijd zachtjes in haar armen liggen huilen. Naast het bed lagen de stille getuigen van wat er die avond in ons bed was voorgevallen. Condooms, een blinddoek, wasknijpers, klemmetjes en allerlei andere attributen.
De pijn bleef. De schaamte bleef. En het verdriet bleef.

Lang heb ik ernaar verlangd dat mijn lief een man zou tegenkomen die haar geweldige seks zou bieden. Iemand die haar lichaam en geest zou kunnen geven wat ik haar niet geven kon, maar waarvan ik vond dat zij er recht op had. Ik had allerlei scenario's in mijn hoofd. Over het best-case scenario fantaseerde ik maar niet te veel; dat zou er alleen maar toe leiden dat ik teleurgesteld zou zijn als mijn lief met minder genoegen had moeten nemen. Bovendien achtte ik dat scenario niet erg reëel.
Wat heb ik me vergist. Gisteren is gebleken dat het zeer reëel was. Gisteren is het werkelijkheid geworden. Het enige dat, voor zover ik nu kan beoordelen, niet is gebeurd, is de verliefdheid die wel in mijn droomscenario zat, maar volgens mij geen werkelijkheid is geworden. Al zou het mij in het geheel niet verbazen als dat in de nabije toekomst alsnog gebeurt. Ze zullen elkaar zeker weer ontmoeten, dat hebben ze al uitgesproken, en in hun beider ogen las ik meer dan alleen lust...

"Wees voorzichtig met wat je wenst; je zou het wel eens kunnen krijgen"

Toen mijn lief haar verhaal had gedaan gaf ze me permissie me tegen haar been klaar te rijden. Terwijl ik me in positie manouvreerde vertelde ze me dat ze nu zeker wist dat ze mij niet meer nodig had voor de dingen die ze voortaan van een echte man kon krijgen. Ik drukte mijn slavenlul tegen haar been en nog voordat ik begon te bewegen kwam ik grommend klaar. Ondanks, of misschien wel dankzij, de pijn en schaamte die ik voelde, was het veruit het beste, lekkerste en meest langdurige orgasme dat ik ooit heb mogen beleven. Bij iedere samentrekking fluisterde ik in gedachten de naam van de man die onze droom had waargemaakt.

Ook nu voel ik me nog steeds heel klein. Waardeloos. Een loser. Het is geen fantasie meer; mijn lief heeft nu een geweldige minnaar. Ze heeft vandaag veel herhaald hoe geweldig het was en hoe blij ze was dat ze eindelijk weer eens echt had gevreeën. Ze heeft ook herhaaldelijk gezegd dat ik haar inderdaad nooit zou kunnen geven wat ze nodig heeft. Als ik naar een mooi meisje op straat keek, zei ze me dat ik geen moeite hoefde te doen; ik zou haar toch niet kunnen bevredigen.

Mijn lieve vrouw vond het heerlijk met haar minnaar te hebben gevreeën. Ze vindt het fijn er veel over te praten en ze vindt het fijn mij in te peperen dat ik er niets van bak en dat ze blij is dat ze daar nu vanaf is. Het doet erg veel pijn. Ik hou zoveel van haar en zo verschrikkelijk graag zelf met haar vrijen. Maar ik weet dat dat niet kan en ik weet dat haar nieuwe minnaar er veel meer aanspraak op mag maken dan ik.
Ik heb veel gehuild, vandaag. Lange tijd droomde ik ervan verstoten te worden door een echte man. Nu dat is gebeurd zie ik voortdurend beelden voor me van onze vrijpartijen samen. Vrijpartijen die nooit meer zullen zijn. Ik mis ze, hoe klungelig ook. Ik ben nu bezig er afscheid van te nemen. Want ondanks de pijn, ben ik wel heel erg blij met wat er gebeurd is. Ik kan mijn lief dan misschien niet seksueel bieden wat ik vind dat haar toekomt, maar ik kan haar wel bieden dat ze dat bij een ander vindt. Er zijn niet veel mannen die dát kunnen, en ik ben er trots op dat ik het wel kan. Het is mijn manier om via een omweg toch zoveel mogelijk te zorgen dat het mijn lief aan niets ontbreekt. Ondanks de pijn haal ik veel positiefs uit de gebeurtenissen. Het is voor mij een stuk makkelijker me echt mijn liefs slaafje te voelen als zij zich zo geeft aan een echte man. En dat vind ik heel fijn.
Geloof het of niet, maar ik kijk nu al verlangend uit naar de volgende keer.

Toch wil ik al die mannen die het wel een spannend idee lijkt een cuckold te zijn een waarschuwing meegeven: denk na voordat je eraan begint en blijf nadenken als je ermee bezig bent. Dit gaat over heel diepe gevoelens, met heel echte mensen, met heel veel echte pijn. En ja, ook met heel veel voldoening en plezier en genot... mits je de pijn accepteert.


© re{N}éBE , mei 2004.

Naar boven