Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Hoe vertel ik het mijn Domme?

In de loop van donderdag, een heerlijke dag van intiem samenzijn en veel gesprekken, groeide een enorme behoefte aan slaag. Het was alweer een hele tijd geleden dat mijn lief me trakteerde op de zweep. Ze heeft me vaker geslagen. Helemaal onplezierig heb ik dat nooit gevonden maar mijn grootste hobby was het evenmin. Dat wist mijn lief en daarom gebeurde het niet vaak. Maar de bakens zijn verzet. Inmiddels ga ik het missen als het een tijdje niet gebeurt. Vandaag was het verlangen zo groot geworden dat ik vond dat ik iets moest doen. Maar wat dan?
Ik zou natuurlijk kunnen vertellen dat ik vond dat het onderhand wel weer eens tijd was. Ik zou haar een zweep in handen kunnen drukken. Maar dat is niet mijn positie. Ik zou me er niet lekker bij voelen; ik ben niet degene die bepaalt wat er al dan niet gebeurt. Natuurlijk wil ik wel kunnen aangeven wat ik graag zou willen, maar verder dan dat moet het niet gaan. Hoe pak je zoiets aan? Ik heb er een tijdje over gedacht en ben er niet echt uitgekomen. Uiteindelijk ben ik twee zwepen uit onze slaapkamer gaan halen en heb ik ze quasi-nonchalant in de woonkamer op een stoel gelegd.

Het duurde niet lang voordat mijn lief de zwepen zag liggen. Blij verrast keek ze me aan. Ook zij had al een hele tijd rondgelopen met het verlangen me weer eens goed onderhanden te nemen. Maar omdat ook zij worstelt met de erfenis van een recent verleden had ze dat verlangen even in de ijskast gezet. Wat ze nog niet helemaal begrijpt is dat ik een drempel ben overgestapt: voorheen deed ik de dingen vooral voor haar. Ik deed ze niet met tegenzin en vond aspecten wel degelijk fijn, maar het was toch vooral haar de gelegenheid geven iets met haar dominante gevoelens te doen. Dat is nu anders. Tegenwoordig doe ik de dingen ook voor mezelf. Ik vind het fijn haar slaafje te mogen zijn. Ik vind het fijn haar te dienen. En zolang de verhouding man/vrouw, met de daarbij behorende gevoelens van Liefde en eenheid, de belangrijkste factor in onze relatie blijven (iets waar ik alle vertrouwen in heb) kan ik erg genieten van de verhouding domme/slaafje.

We staan pas aan het begin van ons avontuur. Het is nog niet zo lang geleden dat ik de drempel ben overgestapt en een belangrijke berg schroom en angst van me af heb geschud. Ik ben er zelf nog niet aan gewend, dus laat staan mijn lief. Desondanks geniet ik van mijn nieuwe positie en kijk ik vol optimisme naar de toekomst: ik heb er zin in.

We hebben heerlijk gespeeld. Mijn lief heeft me op een aantal kussens op de woonkamervloer gelegd en ze heeft me flink onderhanden genomen. Er zat liefde in elke klap, in elke streling en in elke kus. Het was zo fijn dat ik zelfs een beetje ben gaan zweven. 's Avonds hebben we heerlijk gevreeën en het zweverige gevoel heeft bijna de hele volgende dag aangehouden.
Blijkbaar moet ik erg wennen aan dingen. Mijn lief heeft al een hele tijd de macht over mijn masturbatie en mijn orgasme: zij bepaalt of, hoe en wanneer ik mag. Dat heb ik heel lang heel moeilijk gevonden. En dat wist ze. En dus ging ze er behoedzaam mee om. Sinds kort heb ik er wat regeltjes bij: zo mag ik mijn lief niet meer vingeren zonder daarvoor toestemming te hebben gevraagd en gekregen. Ook dat heb ik moeilijk gevonden. Dingen uit handen geven; niet meer over jezelf kunnen beschikken. De periode waarin ik zoiets zeer onaangenaam vind wordt echter steeds korter. Met het uit handen geven van mijn masturbatie heb ik maanden geworsteld. Met de nieuwe regels slechts een paar dagen. Ik geniet er nu ook veel meer van. Ik geniet nu veel meer van het gevoel van haar te mogen zijn. Ik geniet van het moeten vragen. En van de toestemming of de weigering die daarop volgt. Soms vind ik het zelfs jammer als ze me niet weigert... Ik vind het fijn haar macht te voelen. En ik begin het steeds fijner te vinden me over te geven. Waarschijnlijk heeft het allemaal met vertrouwen te maken. En dat vertrouwen groeit met de dag.


© re{N}éBE , mei 2002.

Naar boven