Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Dromenvanger (of: wil de man van onze dromen nu opstaan?)

Enkele jaren geleden plantte ik een zaadje bij mijn lief. Het leek me geweldig te mogen toekijken als zij seks zou hebben met een andere man. Al snel maakte ze me duidelijk dat dat niet zou gaan gebeuren; het idee vrij te zijn met anderen het bed te delen sprak haar wel aan, maar de gedachte dat het enkel voor de seks zou zijn stond haar erg tegen. En zo plantte zij haar zaadje bij mij: de deur naar het in vervulling gaan van mijn wens stond open, maar alleen dan als ik bereid was te accepteren dat ze 'meer' met die ander zou hebben dan seks alleen.

Mijn zaadje kwam tot ontwikkeling. Haar zaadje ook. En mijn lief en ik groeiden naar elkaar toe. Inmiddels zijn we al een tijdje op het punt dat we samen dezelfde droom dromen. In deze droom is ons leven verrijkt met nog een extra man (wiens leven wij uiteraard ook verrijken). De droom kent een aantal varianten; sommige zijn misschien wat realistischer dan anderen.

In de mooiste variant is er sprake van een heftige verliefdheid tussen mijn lief en haar tweede man. Tussen hem en mij ontstaat een mooie vriendschap.
De verliefdheid ontwikkelt zich tot een diepe en intense liefde. Een liefde die zo groot is, dat zij niet meer zonder elkaar kunnen. En dus wonen we vanaf dat moment met drie volwassenen in één huis. De tweede man wordt nu ook écht mijn vrouws tweede man. Of liever: haar eerste, want deze man is een volbloed alfaman en dus verdrijft hij haar huidige echtgenoot, mij, naar de tweede plaats die hij eerst nog zelf innam.
Aldus leven we nog lang en gelukkig in een polyandrische relatie met een heldere pikorde, waarin we elk onze eigen rol vervullen.

In deze droom is de primaire relatie die tussen mijn lief en haar nieuwe man. Hun relatie is min of meer 'normaal', in die zin dat zij een gezamelijke huishouding voeren en samen een bed delen. Ze zijn gelijkwaardig, of eventueel is de man enigszins (enigszins!!!) onderdanig. De relatie is een optimistische, er wordt goed en veel gecommuniceerd, ruzies worden niet uit de weg gegaan, maar ontaarden evenmin in iets smerigs, er is veel ruimte voor intimiteit, veel ruimte voor romantiek, en regelmatig seks. Hoe dan ook is deze man graag bereid een monogaam leven te leiden; mijn lief is zijn vrouw, hij houdt erg veel van haar, is dol op haar, en hij gaat helemaal voor haar. Voor mijn lief is er meer ruimte; zij heeft bij voorkeur volledige seksuele vrijheid, maar als haar nieuwe man dat niet kan dragen, valt daar nog wel over te praten. Waar zeker niet over te praten valt, is haar SM-vrijheid. Mijn lief is een dominante vrouw die absoluut behoefte heeft regelmatig met verschillende mensen een SM-spel te kunnen spelen. Voor seks kan ze desnoods genoegen nemen met één (primaire) man, al heeft dat niet de voorkeur, maar in haar SM-beleving heeft ze een dwingende en elementaire behoefte vrij te zijn.

De secundaire relatie is die tussen mijn lief en mij. Wij houden verschrikkelijk veel van elkaar en zullen dat blijven doen. Ook in onze relatie is sprake van veel optimisme, intimiteit en romantiek. En ook deze relatie is gebaseerd op gelijkwaardigheid. Hij is echter zeker niet gebaseerd op gelijkheid; ik ben onderdanig aan mijn lief. Dat is nu zo en dat zal in deze polyandrische relatie waarschijnlijk alleen maar groeien. Seksueel heb ik geen enkel recht, en heb ik de plicht alles te doen wat mijn lief van mij verlangt.

De tertiaire relatie is die tussen mijn liefs nieuwe man en mij. We onderhouden een goede vriendschap, in principe op basis van gelijkheid, maar hij neemt wel vanzelfsprekend zijn plaats in de pikorde in: híj is de man in huis, mijn lief is zíjn vrouw, en in die, voornamelijk seksuele, zin, ben ik ook naar hem toe onderdanig.

Onze droomrelatie kan (evident) alleen dan slagen, als alle betrokkenen er voldoende van hun behoeften door kunnen bevredigen.

Ik kan mijn vrouw seksueel niet bevredigen. Ik heb er behoefte aan om te zien/horen/ervaren dat haar alfaman dat wel kan. Naast pijn, verdriet en jaloezie geeft het mij ook een enorm gevoel van opwinding dat ik ben verdreven door een andere man. Een man die neemt waar ik gezien mijn huwelijk met haar eigenlijk recht op zou moeten hebben, maar wat ik niet krijg. Als mijn vrouw op een goede, liefdevolle, vaardige manier seks heeft met een andere man, voel ik me op mijn plek: helemaal onder aan de seksuele pikorde.
Omdat ik weet dat mijn vrouw het meest geniet als zij zich verbonden voelt met de man met wie ze vrijt, heb ik het in zo'n relatie nodig te zien dat de verliefdheid c.q. liefde tussen haar en haar nieuwe man groot is. Dat kan al door veel kleine - maar belangrijke - dingetjes zoals hand-in-hand lopen, naar elkaar lachen, kleine aanrakingen, samen lachen en genieten. Het kan natuurlijk ook door wat grotere dingen zoals uitgebreid knuffelen, zoenen.
Ik voel een grote behoefte erkend en gevoed te worden in mijn seksuele inferioriteit. Dat is dan ook een belangrijk aspect dat ik uit zo'n relatie zal moeten kunnen halen. Om dat mogelijk te maken, heb ik het nodig dat ik op kan kijken tegen mijn vrouws nieuwe man. Ik moet me klein kunnen voelen bij hem. En dat lukt waarschijnlijk het beste als hij in een aantal dingen een streepje voor heeft op mij: mooier, sterker, gespierder, zelfverzekerder, en, typisch mannelijk denk ik, in het trotse bezit van een grotere, mooiere penis. Maar dit alles is van geen enkel belang als hij daarmee mijn vrouw niet kan veroveren en haar liefde niet kan winnen.
Ik heb de behoefte steeds weer op mijn plek gezet te worden. Daarom denk ik dat het erg nuttig is als deze man er echt van geniet een ander te verdrijven uit zijn vrouws bed, en hem daar op allerlei manieren mee te confronteren en vernederen. Hij heeft geen moeite met lichamelijk contact tussen mijn lief en mij (een knuffel, een kus, vrijen), maar aarzelt geen moment mij dat contact te ontzeggen als hij er zelf behoefte aan heeft. Hij weet immers dat hij de man is in huis, en dat ik blij moet zijn met de ruimte die hij me toestaat. Daarbij houdt hij wel degelijk rekening met het feit dat ik behoefte heb aan veel en regelmatig intiem contact met mijn lief, maar hij, samen met mijn lief, bepaalt de grenzen en de context waarbinnen dat mag. En dat dit aspect moet groeien in samenwerking met mijn lief.
Verder is er nog iets dat niet echt een behoefte is, maar wel een grote wens: ik zou heel graag mijn lief en haar nieuwe man dienen. Zowel seksueel als anderszins. Zo hou ik ervan om mijn vrouw aan te kleden in de wetenschap dat zij zich mooi maakt voor een andere man. Ik denk dat ik er ook van zal genieten haar uit te kleden, wetend dat het niet voor mij is. Ook in bed zou ik graag dienstbaar willen zijn. Ik denk hierbij onder meer aan hem tot een erectie pijpen voordat hij mijn lief penetreert, zijn penis schoonlikken nadat hij is klaargekomen, zijn zaad uit haar vagina likken nadat hij in haar is gekomen (hele, hele grote wens); dat soort dingen. Maar ook op zaterdagochtend de boodschappen doen, zodat mijn lief en haar nieuwe man rustig in bed kunnen blijven om te vrijen of te praten, hun chauffeur zijn, een romantisch weekendje weg regelen, het huishouden doen zodat ze meer tijd voor elkaar hebben. Mijn onderdanigheid richt zich dan primair op mijn vrouw, maar secondair, juist omdat die man me heeft verdreven, ook op hem.

Mijn lief heeft een grote behoefte aan liefde. Eén van de belangrijkste behoeften die zij in een polyandrische relatie zal kunnen bevredigen, is te voelen en te weten dat zij bemind wordt door twee mannen. Twee mannen die zoveel van haar houden, dat ze het tolereren - en in mijn geval zelfs toejuichen - dat er nog een andere man in haar leven is. Het is voor haar belangrijk dat die mannen in haar leven ook voortdurend laten zien dat zij belangrijk voor hen is. Zij wil graag regelmatig veroverd worden; niet voor vanzelfsprekend worden gehouden.
Naast liefde wil mijn lief ook romantiek. Niet dat ze op valentijnsdag een kaartje verwacht, maar ze vindt het heerlijk als een man speciaal voor haar een tocht met een luchtballon reserveert. Of het hele huis volstouwt met kleine briefjes met lieve woordjes. Of een picknick organiseert. Die romantiek uit zich ook in de aandacht die ze krijgt. Gewoon dagelijkse aandacht voor haar persoon. Hoewel zij het niet erg vindt om periodes mee te maken waarin andere, belangrijkere zaken de aandacht van haar mannen vasthouden, wil ze niet eeuwig op de tweede plek staan. Een man die bijvoorbeeld een work-alcolic is zou dus niet passen in deze droomrelatie.
Verder is het voor haar belangrijk dat de man haar intelligentie stimuleert. Een man zonder enige ontwikkeling en/of intelligentie kan haar misschien in het begin bekoren, maar zal het op de lange duur niet vol houden. Intelligentie en/of ontwikkeling alleen is echter niet genoeg, als dat niet op een subtiele manier wordt toegepast. Mijn vrouw zal een intelligente botte boer absoluut niet kunnen waarderen.
Mijn lief is een dominante sadiste. Zij vindt het fijn dat mensen haar gehoorzamen, maar vooral dienen. Zij vindt het heerlijk iemand pijn te doen en te vernederen. Een relatie zoals hierboven beschreven, geeft haar een ideale context voor het vernederen van ondergetekende. Zij geniet ervan mij af te wijzen, en mij te confronteren met het feit dat ze bij een ander wel vindt wat ik haar niet geven kan.
In haar relatie met haar nieuwe man, speelt haar dominantie minder hoewel het wel een basiskaraktertrek van haar is. Daardoor moet het karakter van de man flexibel genoeg zijn om haar grillen te volgen, aan de andere kant moet de nieuwe man ook duidelijk zijn grenzen kunnen stellen.
Hoewel de relatie tussen mijn lief en haar nieuwe man niet primair een SM-relatie hoeft te zijn, heeft ze het absoluut nodig dat ze tijdens de seks een man een minimale hoeveelheid pijn kan doen. Al is het maar dat ze flink met haar nagels in zijn rug kan klauwen, of in zijn tepels kan knijpen. Een niet-onderdanige masochist, misschien?

Wat de nieuwe man uit de relatie haalt, is natuurlijk aan hem te bepalen. Maar ik vermoed dat het iemand is die het opwindend vindt een man bij zijn vrouw te verstoten, hem daarmee te vernederen, en te genieten van de relatie die hij heeft met zijn vrouw. Ik vermoed ook dat hij zal genieten van de liefde van mijn vrouw en daar behoefte aan heeft. En dat hij ook iets haalt uit het feit dat het geen standaardrelatie is.

Iemand vinden, als het voor meer is dan alleen maar seks, blijkt nog niet zo eenvoudig. Zeker niet als je graag een heel speciale man wilt laten delen in je relatie. En al helemaal niet als die relatie niet alledaags is.
We zoeken al een tijdje. We hebben een aantal advertenties geplaatst, maar daar is tot op heden geen bevredigend contact uit ontstaan. Op de eerste advertentie reageerden voornamelijk mannen die zich graag aan mijn lief zouden onderwerpen. Zo'n man heeft ze al eentje, en het is niet het type man waarnaar we op zoek zijn. Op de tweede advertentie kwamen vooral mannen af die 'die slet wel even onderhanden zouden nemen, en haar ventje wel zouden laten zien hoe waardeloos hij is.' Het moge duidelijk zijn dat we ook dat soort mannen niet zoeken. De derde advertentie die we plaatsten leverde wat geschiktere kandidaten op, maar helaas zat de man die we zoeken er niet bij.
Wat wij zoeken is ook niet niks. Een speld in een hooiberg, en we realiseren ons terdege dat we de man van onze dromen misschien wel helemaal nooit zullen vinden. Dat zou jammer zijn, want we zijn er van overtuigd dat hij wel degelijk bestaat. Toch gaan we ons niet blindstaren op de perfecte man. Het zou immers doodzonde zijn als we na tien of twintig jaar tot de ontdekking komen dat we hem niet gevonden hebben en daardoor enkele erg leuke mannen zijn misgelopen. Mannen die weliswaar niet passen (of willen passen) in onze droom van de ideale situatie, maar waarmee we wel heel fijne tijden hadden kunnen beleven. Wij staan daarom open voor mannen die zijn geïnteresseerd in elementen uit onze droom, maar niet in het complete pakket. Misschien is een LAT-achtige relatie tussen mijn lief en een man een optie. Of een soort huisvriend of zo. En een erg goede minnaar gaat mijn lief zeker ook niet uit de weg, al moet dat liever niet iemand zijn die getrouwd is en die daardoor alles stiekem moet doen, niet bereikbaar is, alleen kan wanneer het hem uitkomt, en nooit eens mee durft naar een restaurant of een bioscoop. Zo iemand heeft mijn lief namelijk al. Ze is erg blij met hem, vindt het heerlijk als hij komt, maar het frustreert haar dat er niet meer kan zijn dan eens in de drie weken erg goede seks.

Wij zouden graag een man ontmoeten. Een mooie, lieve, zelfverzekerde, sterke, romantische, intelligente man die zich kan vinden in wat ik hierboven geschreven heb. Ben jij die man, dan zie ik graag een e-mail van je tegemoet. Aarzel niet, maar schrijf! Toegegeven, mijn lief gaat zeker niet voor de eerste de beste, en de kans is niet denkbeeldig dat je niet bent wat we zoeken, maar evengoed zou jij nou net wel die ene man kunnen zijn die we hopen te vinden. Schrijf veel. Vooral veel over jezelf: wie ben je, wat drijft je, wat hoop je te vinden bij ons, wat spreekt je aan in deze tekst en in onze website, wat stoot je juist af; dat soort dingen.
Je zult in eerste instantie contact hebben met mij. Mijn lief heeft in het verleden (per e-mail) enkele leuke gesprekken gevoerd, om daarna te ontdekken dat de vonk toch niet oversprong. Dat was (ongetwijfeld ook voor die mannen) best een beetje frustrerend. Daarom heeft zij na de laatste keer besloten zich pas met een kandidaat te bemoeien als ik de indruk heb dat het een serieuze kandidaat is. Aangezien ik een aardige kijk heb op op welke type man zij valt, is die de opdracht alleen de interessante mannen aan haar voor te stellen bij mij in goede handen. En nee, ze is echt niet bang dat ik de leuke mannen voor haar verborgen zal houden. Per slot van rekening wil ik niets liever dan dat mijn lief door hem veroverd wordt...


© re{N}éBE , augustus 2004.

Naar boven