Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Algemene sm-info   FemDom en cuckolding       

Slaventraining

"Goed onderricht leert op de kortst mogelijke wijze wat men moet najagen en wat men dient te vermijden (...)."
- Erasmus

Je perfecte slaaf krijg je niet; je maakt hem

Zodra je je met sm gaat bezighouden, hoor je het woordje trainen vallen. Het lijkt wel een van de meest verspreide stokpaardjes in het wereldje. In advertenties bieden slaven zich bij de vleet aan om getraind te worden. En Domina's zoeken naar slaven die ze kunnen omvormen tot hun ideaalbeeld. Als ik dan vraag wat men nou bedoelt met trainen, lijkt het erop dat de gemiddelde slaaf behoorlijk onwillig is: bijna altijd wordt het woordje "trainen" gevolgd door de woorden "regels" en "straf".

Bij een beetje doorvragen komen er wat problemen om de hoek kijken. Kathy, een jonge Domina van in de dertig, verwoordde het wanhopig als volgt: "het lijkt erop dat hij de regels die ik instel direct weer vergeet. Ik blijf hem maar controleren en moet hem vervolgens altijd straffen, maar nog steeds kent hij de regels niet". Fiona, die getrouwd is met haar slaaf, heeft weer een ander klaaglied. "Hij volgt mijn regels perfect, maar uit zichzelf doet hij niks. Ik zou graag willen dat hij het zág als ik iets wil, en het gewoon deed. Niet dat ik hem altijd de opdracht moest geven". En Esther vertrouwde me toe dat het net leek of alle andere Domina's de echte leuke gehoorzame slaven kregen en zij de losers, de onwillige slaven waarmee geen enkele voortgang wordt gemaakt.
Maar niet alleen de Domina's komen problemen tegen.
Frank, een slaaf die voorheen vooral ervaring had opgedaan in het commerciële circuit, verzuchtte eens, toen zijn Domina hem niet kon horen: "zij weet niet wat ze wil, hoe moet ik het dan weten?" Jan merkte ooit onzeker op dat hij het wel te horen kreeg wanneer hij iets verkeerds deed, maar dat hij niet wist wat hij nou goed deed. En Ron schamperde, voordat hij zijn relatie tenslotte verbrak: "een training tot haar slaaf betekent dat ik alle lasten draag en zij alle lusten heeft".

Nou heeft Esther toevallig gelijk op één punt: er is verschil tussen de ene en de andere slaaf. Wat ze daarbij vergeet is dat er ook verschil is tussen de ene en de andere Domina en de manier waarop die hun slaaf aanpakken. Het vermogen om te leren is weliswaar een talent dat niet iedere slaaf in dezelfde mate bezit; de kunde om te trainen is een vaardigheid waar een Domina zich in dient te bekwamen om het maximum uit haar slaaf te halen. Trainen doe je opdat je slaaf - na verloop van tijd - een bepaalde vaardigheid bezit. Dat kan van alles zijn. Mooi zitten, netjes met twee woorden spreken, het verleggen van zijn pijngrens, dienstbaar zijn, langdurige onthoudingen: je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt je slaaf er wel in (of voor) trainen.
Voor de slaaf betekent dat veel oefenen. En nogmaals oefenen. Maar niet alleen de slaaf moet hard werken, ook de Domina heeft haar deel. Zij moet weten wat ze doet en wat ze wil bereiken. Zij zal het gedrag van de onderdanige consequent moeten sturen in een vooraf bepaalde richting en dat het liefst op een manier die aangepast is aan haar slaaf. Daarbij zal ze heel veel van hem leren, bijvoorbeeld hoeveel geduld ze heeft, want progressie boek je nu eenmaal niet van de ene op de andere dag. Tenminste als dat is wat de Domina wil, want trainen kan ook een spelvorm an sich zijn, in welk geval de nadruk vaak op regels en straffen ligt en er niet echt een einddoel is dat de partners willen bereiken. Of mogelijk is het doel ondergeschikt aan het plezier dat beiden beleven aan de training.

Over de eerste manier waarop je trainen kunt gebruiken in een sm-relatie wil ik het hebben. Daarbij zal ik de zin en onzin van het hebben van een trainingsplan bespreken, het gereedschap en de technieken die je kunt gebruiken om je doel te bereiken en ik zal het hebben over prikkelbeheersing.

Trainen zonder te plannen is als schieten zonder te richten

Dat je om je doel te bereiken een plan nodig hebt, lijkt bijna een open deur. Toch maken veel mensen er geen. "Most people don't plan to fail," zo omschreef VS-politicus John L. Beckley het, "they fail to plan." Dat was ook het geval bij de meeste Domina's die ik over trainen sprak. Ze wisten niet precies wat ze uiteindelijk verwachtten van hun slaaf. Sommigen hadden wel een duidelijk beeld van het eindresultaat, maar geen enkel idee van hoe ze dat wilden bereiken. Er waren er zelfs bij die beweerden dat trainen geen doordachte techniek behoeft. En maar een enkeling had een tijdschema voor ogen.

Fiona, die klaagt dat haar slaaf slechts gehoorzaamt maar geen initiatief toont, had dat alles wel. Haar probleem was vooral dat ze zich vastbeet in haar plan. Toen ze merkte dat haar echtgenoot-slaaf veranderde in een - excusez le mot - gedresseerde aap, bleef ze star vasthouden aan haar oorspronkelijke aanpak. Ironisch genoeg faalde ze juist dóór haar plan in haar opzet, doordat ze het behandelde als een soort heilig icoon waar niet aan te tornen viel. Een trainingsschema behoort flexibel te zijn. Als je merkt dat je plan niet het gewenste resultaat oplevert is het tijd om het bij te schaven. De plannen die ik maak, zijn op het einde vaak anders dan mijn oorspronkelijke doelstelling. Soms betekent dat dat ik vooraf niet goed genoeg heb nagedacht over mijn plan. Een andere keer zijn de omstandigheden zodanig gewijzigd dat ik mijn oorsprokelijke plan niet kan vasthouden. Het kan ook zijn, zoals in Fiona's geval, dat ik de neveneffecten niet goed heb overzien. Al die gevallen zijn redenen om mijn plan aan te passen.

Nu is het niet per definitie zo dat je zonder plan faalt met je training. Sommige mensen zijn er heel sterk in om zonder een vastomlijnd plan toch hun doel te bereiken. En hoe simpeler het doel, des te meer mensen er zijn die het kunnen. Neem nou bijvoorbeeld het doen van boodschappen: als ik enkel wat brood en boter moet kopen, lukt me dat prima zonder boodschappenlijstje. Heb ik daarentegen de ingrediënten nodig voor een viergangenmaaltijd, dan vergeet ik de helft als ik me niet heb voorbereid. Met trainen is het niet anders. Een plan bereidt voor, anticipeert en biedt houvast. Het helpt je om prioriteiten te stellen en te zien welke resultaten je geboekt hebt. Het is een investering die, mits je het juist gebruikt, erg profijtelijk kan zijn.

Afhankelijk van het type relatie worden de doelstellingen opgesteld door de Domina allen, of of in samenwerking met haar slaaf. Voor mij persoonlijk geniet de tweede keuze de voorkeur omdat je je slaaf dan actief betrekt bij het doel en de draagvlak dan groter is. Zo wilde ik ooit de focus van René op mij vergroten. De bedoeling was dat hij mij meer zou zien als het centrum van zijn handelingen. Ik besprak het met hem en hij kon zich er helemaal achter scharen; ook hij zag dat die focus ontbrak. Omdat het doel zo abstract was, besloten we het eerst concreter te maken. We besloten dat René zijn focus op mij in eerste instantie alléén moest vergroten waar het drinken betrof. De achterliggende gedachte daarbij was dat het ook haalbaar en zichtbaar voor ons beide moest zijn. Het plan was simpel: hij zou mij elke keer iets te drinken aanbieden vóórdat hij zelf iets nam. En ik zou hem helpen eraan te denken. Omdat René er zelf mee had ingestemd voelde hij zich schuldig, elke keer dat hij het vergat. Ik hoefde hem maar minimaal bij te sturen. Het resultaat? Na een een paar maanden was zijn focus op mij vergroot, en niet alleen wat drinken betreft. Hij werd attenter, bood me bijvoorbeeld eerst een sigaret aan voordat hij er zelf eentje opstak. Ook als we uitgingen zag ik dat zijn focus vergroot was; zo was hij zich in gezelschap - zelfs als we niet naast elkaar stonden - bewust van mijn aanwezigheid en lette hij op mij om te zien of ik iets nodig had. En als ik iets nodig had, dan zorgde hij daarvoor.

Zelf ben ik er van overtuigd dat de reden dat dit zo succesvol was, is, dat hij er volledig achter stond. Een andere reden is dat we realistisch zijn gebleven, de tijd hebben genomen en onze doel zo concreet mogelijk hebben opgesteld. Daarnaast was het duidelijk wat we van de ander konden verwachten en waaruit zou blijken dat het doel was behaald. En dat zijn de voorwaarden voor een goed plan.

Een slecht werkman geeft zijn gereedschap de schuld

Om het gedrag van René in bovenstaand voorbeeld bij te sturen had ik drie stukken gereedschap tot mijn beschikking, namelijk coachen, belonen en straffen. Met coachen initieer je gedrag, met straffen verzwak of elimineer je ongewenst gedrag en belonen gebruik je om gewenst gedrag te versterken. Het zijn instrumenten die elke Domina bezit om het gedrag van haar slaaf (bij) te sturen. Veel dominanten denken dat ze, om het gedrag van hun onderdanige te beïnvloeden, alleen straf kunnen aanwenden. Dat is spijtig. Om met Maslov te spreken, "When the only tool you have is a hammer, every problem begins to resemble a nail". Vertaal ik deze uitspraak naar SM dan krijg je: als je enige gereedschap straf is, ziet elk probleem eruit als de overtreding van een regel.

Belonen en straffen heb je in twee soorten. Het behaviorisme , een psychologische stroming die vooral na de tweede wereldoorlog zeer in trek was, heeft daar zelfs een speciale terminologie voor ontwikkeld: Positieve en negatieve straf of beloning. Negatief en positief hebben in deze context geen enkele moralistische waarde. Het betekent alleen dat er iets wordt toegevoegd (positief) of weggehaald (negatief). Bij een positieve straf geef je je onderdanige iets wat hij liever zou vermijden; pijn is daar een veel voorkomend voorbeeld van. Een negatieve straf is als je je slaaf iets onthoudt dat hij wel wil hebben, bijvoorbeeld klaarkomen of aandacht. Als je slaaf iets van je krijgt wat hij graag wil hebben, dan geef je hem feitelijk een positieve beloning. Je hoeft daarbij echt niet aan iets groots te denken. Een complimentje, wat lof, is vaak al voldoende. En als je ophoudt je slaaf te pijnigen omdat hij eindelijk het goede antwoord geeft, beloon je hem op negatieve wijze.

Goed gereedschap is het halve werk

Coachen, belonen en straffen volgen alle drie specifieke spelregels die je moet doorgronden om het effectief te kunnen inzetten. Over het eerste stuk gereedschap dat ik nader onder de loep zal nemen, is niet iedereen even enthousiast. Coachen is een veel gebruikte tool in het bedrijfslven. Met zeer wissselende resultaten. Meestal lijkt het op een gesprek tussen twee ijsbergen: beide gesprekpartners verschansen zich in hun positie en botsen tegen elkaar. Dit zie je vooral als er gecoacht wordt in een hierarchische structuur, dus door de (onervaren) directe leidinggevende. Een situatie die erg lijkt op de positie die de Domina en de slaaf ten opzicht van elkaar innemen. En toch is het een instrument dat goed toegepast kan worden in een SM-relatie.

Als men het in het bedrijfsleven heeft over coachen, vliegen er allerlei vage kreten in het rond. "Het beste uit je mensen halen" is er zo eentje. Maar het enige wat we ermee willen binnen een SM-relatie, is je slaaf te leren om zo zelfstandig mogelijk het gewenste gedrag te ontwikkelen. Om de terminologie uit het bedrijfsleven te gebruiken, je coacht op competenties, dus op kwaliteiten, gedrag waarvan jij vindt dat je slaaf ze moet tonen. En coachen op competenties is de uitzondering die de regel bevestigt: ook in een hierarchisch structuur kan het zeer succesvol worden toegepast omdat het kader en het doel zeer duidelijk zijn.

Het uitgangspunt van coachen op competenties is een principe van Galilei , die zegt dat je een mens niets kunt leren, je kunt hem alleen helpen het zelf te ontdekken. Dat doe je als Domina in eerste instantie door het gesprek met je slaaf aan te gaan. Vooraf moet de Domina een duidelijk beeld hebben van het gewenste gedrag en de typische kenmerken waaruit blijkt dat dat gedrag aanwezig is. Aan de hand daarvan ga je, samen met je slaaf, kijken of hij dat gedrag bezit en hoe hij ontbrekend gedrag kan ontwikkelen. Tijdens het gesprek moet je zo open mogelijk blijven en kritiek en beschuldigingen achterwege laten. Aan het eind van het gesprek zijn er concrete afspraken gemaakt gericht op het ontwikkelen van het ontbrekend gedrag. Daarbij is het van belang om de onderdanige zo veel mogelijk met voorstellen te laten komen en niet alle stappen voor hem uit te stippelen: dat zorgt ervoor dat hij extra gemotiveerd is.

Fiona, die klaagt dat haar slaaf niet genoeg uit zichzelf doet, wilt de kwaliteit 'dienstbaar zijn' bij hem ontwikkelen. Toen ze hierover nadacht, kwamen de volgende kenmerken in haar op: dat haar slaaf uit zichzelf hulp aanbiedt, dat hij let op de reacties die zijn gedrag bij haar oproept en aan de hand daarvan zijn gedrag aanpast, dat hij haar wensen en behoeftes actief onderzoekt en hiernaar handelt of hierop anticipeert. Gewapend met deze omschrijving ging ze een gesprek aan met haar slaaf. Samen analyseerden ze de bestaande situatie: welk gedrag was wel aanwezig, wat deed hij niet. Daarna probeerden ze samen in kaart te brengen of er onuitgesproken opvattingen waren die haar slaaf belemmerden om dienstbaar te zijn. Door middel van open vragen kwamen ze erachter dat haar slaaf vond dat een goede slaaf alleen gehoorzaamt, en dat hij er ook van overtuigd was dat dat was wat zij verwachtte. Nadat Fiona dat had rechtgezet, zijn ze gaan kijken welke oplossingen er waren om het gedrag van haar slaaf te veranderen. Fiona, die normaal altijd het voortouw neemt in dit soort situaties, probeerde zich wat meer op de achtergrond te houden zodat haar slaaf de kans kreeg om zelf met verbetervoorstellen te komen.

Na verschillende gesprekken hadden Fiona en haar slaaf een paar concrete, resultaatgerichte afspraken, waar beiden achter stonden. Haar slaaf zou voortaan zelf hulp aanbieden als Fiona bezig is met huishoudelijke taken, tijdens de weekboodschappen een product meenemen dat niet op de boodschappenlijst stond en dat Fiona lekker vindt (later is hier nog aan toegevoegd dat het elke keer een ander product moest zijn), één keer per maand een verrassingsuitje voorbereiden om Fiona mee te plezieren, en tenslotte, als Fiona er moe uitziet, voorstellen om iets te drinken in te schenken of een voetmassage te geven of belangstelling tonen voor haar dag.
"Toen we hiermee begonnen moest ik me echt inhouden om tijdens de gesprekken geen kritiek te leveren. Het was behoorlijk moeilijk om het zakelijk te houden en hem niet de hele tijd te beschuldigen," vertelde Fiona. "En in het begin, als hij dan aankwam met een doosje chocolaatjes dat niet op het boodschappenlijstje stond, vond ik dat zo geforceerd. Maar na een tijdje deed hij de afwas uit zichzelf. De afwas! Voorheen zag hij niet eens dat die vaat maar stond te wachten in de grootsteen. Toen was ik om. Hij is nou een stuk dienstbaarder en ik ben een stuk tevredener."

Wetten zonder straffen zijn klokken zonder klepels

Het tweede stuk gereedschap dat we nader gaan bekijken is straffen. Straf kan een zeer effectief instrument zijn om het gedrag van de slaaf mee te beïnvloeden. Tenminste, als straf een onaangename maatregel is die direct gelinkt is aan een overtreding.

Een straf moet onaangenaam zijn omdat, als hij neutraal is, het geen enkel effect heeft op het gedrag, en als het tegenovergesteld daaraan is (dus plezierig), de slaaf juist alles zal doen om straf te krijgen. Je beïnvloedt dan weliswaar het gedrag van de onderdanige, maar niet in de richting die je hebben wilt. Dat was eigenlijk het probleem waar Kathy, die vertelde dat ze maar bleef straffen, tegenaan liep. Na overtreding van een regel gaf ze haar slaaf elke keer een lichte spanking. Aangezien hij een masochist is, werd hij elke keer beloond voor het breken van een regel. Pas nadat ze had achterhaald wat voor hem onaangenaam was, en dat als straf gebruikte, veranderde zijn gedrag. Opeens wist hij zich wel elke regel te herinneren. Door het verkeerde gebruik van straf was Kathy bezig een relsub te creëren. Dit probleem is zo veelvoorkomend dat Amerikanen zelfs een woord hebben voor dit type slaven: SAM - Smart Ass Masochist. Onaangenaam betekent dus niet dat een straf pijnlijk moet zijn, wel dat het iets moet zijn dat de slaaf het liefst wilt vermijden. En de mogelijkheden zijn legio: pijn, negeren, masturbatieverbod, in de hoek staan, spreekverbod: het zijn maar een paar voorbeelden.

Voor het bewerkstelligen van gedragverandering moet straf volgen op een overtreding. Daarmee schep je duidelijkheid. De onderdanige zal toekomstig ongewenst gedrag pas laten varen als hij weet wat hij verkeerd heeft gedaan. Straf die lukraak wordt gegeven, als een soort excuus voor de Domina om te kunnen slaan, of straf die de ene keer wel op een overtreding volgt en de andere keer niet, zal geen enkel positieve verandering in gedrag bewerkstelligen. Daarentegen zorgt het er wel voor dat de slaaf onzeker wordt of zijn Domina als wispelturig ervaart en haar niet meer vertrouwt. Dit was de situatie waarin Ron zich bevond. Hij werd er zo bitter door dat hij zijn sm-relatie verbrak om een er een einde aan te maken. Straf moet dus consequent worden gegeven.
Om dezelfde reden moet straf ook in verhouding staan tot de overtreding. Een te lichte of een te zware straf schiet zijn doel voorbij. Het beste straf je het ongewenste gedrag direct af; dat geeft een duidelijk signaal aan je slaaf. Een uitzondering hierop is als de Domina (zeer) boos is. Dan is het verstandiger - hoe moeilijk het ook is - om de straf uit te stellen. Hierdoor weet de slaaf dat hij zijn straf te danken heeft aan zijn gedrag en niet aan de woede van zijn Domina.

Om duidelijkheid te houden, is het ook van belang dat straf op geen enkele manier wordt gelieerd aan een spel. Sommige Domina's, om die afbaking te benadrukken, reserveren bepaalde spelletjes uitsluitend voor straf. Gemixte straffen, bijvoorbeeld de slaaf strelen of masturberen om zijn straf dragelijker te maken, scheppen verwarring: is dit nou straf of spel? Ook door after care te bieden na een straf, wordt de scheiding tussen spel en straf diffuus. Het moet voor de slaaf ondubbelzinnig duidelijk zijn dat een straf, straf is. Even belangrijk is, dat het ook duidelijk moet zijn dat een straf niet het einde van wereld betekent. Na de straf moet er ruimte zijn tot verzoening. Op de één of andere manier zal de Domina het signaal 'het is weer goed tussen ons' moeten afgeven.

Persoonlijk vind ik dat straf een instrument is dat de Domina maar spaarzaam moet inzetten. In onze sm-relatie heb ik René maar zelden gestraft. De keren dat het wel gebeurde hebben een zeer grote indruk op hem gemaakt. Natuurlijk heb je van die slaven, om met de schrijver Georges van Acker te spreken, waarvan het geweten niet verder reikt "dan de angst voor bestraffing". Hoewel dit type slaven niet mijn voorkeur heeft, zijn er genoeg Domina's die er zich volledig op kunnen uitleven. Ik vraag me daarbij af in hoevere je een volwassen sm-relatie kunt opbouwen met dit type slaven en heb het gevoel dat er weinig vooruitgang mee te boeken is. Straf die regelmatig wordt ingezet om gedragsverandering te bewerkstelligen, verliest in zijn algemeenheid zijn effectiviteit. Want als straf onvermijdelijk lijkt, doordat elke foutje bestraft wordt, zal de slaaf zijn motivatie om zijn gedrag aan te passen verliezen. Waarom zou hij zijn best doen als straf toch niet te voorkomen is? Straf moet dus iets zijn dat je als slaaf kunt ontlopen, of verlichten, door de juiste inzet te tonen.

Lof is een voortreffelijk middel om slaven tot loofwaardige handelingen te brengen

Het laatste instrument, en tegelijk het meest miskend, is de beloning. Een tijdje terug, in de wachtkamer van de huisarts, kreeg ik een oud nummer van Quest onder ogen. Daarin liet psychotherapeut Jeffrey Wijnberg zich uit over relaties. "Mannen zijn nu eenmaal net honden; ze leren alleen als het moet, en ze willen beloond worden," merkte hij op. Ik vond dit wel heel erg passen binnen het kader van belonen in een sm-relatie. Voor zover mij bekend heeft Wijnberg niks met sm, al weet je het natuurlijk nooit zeker.

Een beloning is alles wat - als het gebeurt in het kader van gedragsverandering - bijdraagt of bij kan dragen aan de waarschijnlijkheid dat het gewenste gedrag zal worden herhaald. Dit betekent dat je iets moet vinden dat de slaaf op prijs stelt, iets waarvoor hij moeite zal doen om het te krijgen. Dat kan van alles zijn: lof, een aanhaling of een complimentje kunnen al zeer effectief zijn. Maar je kunt er ook aan denken om bepaalde privileges - een uurtje achter de pc, een avondje zappen - als beloning te geven. De aard van de beloning maakt niet uit, zolang het maar toegespitst is op de slaaf. Als Domina moet je je slaaf echt kennen en weten waarvoor hij net dat beetje extra zal doen.
In tegenstelling tot de meeste vormen van straf kun je vele beloningen in verschillende omstandigheden toepassen. Waar je ook bent, niemand zal vreemd opkijken als je je slaaf een complimentje geeft. Het leuke van belonen is dat het een soort positieve vicieuze cirkel is: hoe meer de Domina laat blijken dat ze tevreden is, des te meer zal de slaaf zijn best. Hoe meer de slaaf zijn best doet, des te meer is de Domina genegen haar tevredenheid te uiten. Hierin verschilt belonen van straffen.

Net als straf heeft belonen een zeer krachtige signaalfunctie: het vertelt je slaaf wat je wilt zien. Je vertelt hem impliciet precies wat je aanstaat. Daarom is het van belang dat de beloning plaatsvindt tijdens het gedrag dat moet worden versterkt. Een te vroege beloning beloont de poging, waardoor je het signaal afgeeft dat proberen belangrijker is dan het daadwerkelijk doen. Ben je daarentegen te laat met je beloning, dan weet je onderdanige niet precies wat je beloont. Dus als je slaaf door zijn gedrag een avond zappen verdient, vertel je het hem op dát moment -en niet pas 's avonds.
Belonen maakt een slaaf ook een stuk zekerder omdat hij weet wat jou aanstaat. Jan zou er erg veel baat bij hebben als zijn Domina hem regelmatig beloonde. Hij zou er een stuk minder onzeker door worden. Jan is een typisch please-slaafje. Het geluk van de Domina is: ik wil, het geluk van de slaaf is: zij wil, lijkt hem helemaal op het lijf geschreven. Maar daarvoor moet hij wel weten wat hij goed doet en wat haar gelukkig maakt. Door een beloningsysteem in de vorm van complimenten zou Jan veel beter functioneren in zijn sm-relatie.
Complimenten en lof hebben nog een andere voordeel. Onderzoek heeft uitgewezen dat mensen zich gaan gedragen naar de eigenschappen die hun partner hen toedicht zelfs als ze die eigenschappen niet bezitten in het begin van de relatie. "Wer die Menschen behandelt wie sie sind, macht sie schlechter. Wer sie aber behandelt wie sie sein könnten, macht sie besser," wist Goethe al in de 18de eeuw. Zoiets noem je een self-fulfilling prophecy en die kracht kun je in je voordeel gebruiken: behandel je slaaf of hij al dienstbaar is en hij zal zich zo gedragen.

Een Domina kiest haar slaaf voornamelijk op basis van het gedrag dat haar aanspreekt. Als je hem enkel straft voor ongewenst gedrag, versterk je het gedrag waar je in het begin op bent gevallen niet. Met versterken bedoel ik dat het gedrag nadrukkelijker naar voren komt. Het kan zelfs gebeuren dat dat gedrag verdwijnt, omdat de slaaf daar geen enkele informatie over krijgt: dan neemt hij het zekere voor het onzekere en toont dat gedrag niet meer. Door een bepaald gedrag te belonen, versterk je niet alleen dat gedrag, maar je zorgt er ook voor dat het vaker voorkomt.
De beloning moet in verhouding tot het gewenste gedrag staan. Als je elke keer een te grote beloning geeft, zorg je ervoor dat je slaaf minder zijn best gaat doen. Waarom zou hij ook? Een te kleine beloning is ook niet goed, het motiveert je slaaf onvoldoende. Toch kun je, om de spanning erin te houden, af en toe - zonder enige aanwijsbare reden - een hele grote, niet verwachte beloning uitkeren: een jackpot. Dit houdt de slaaf alert. Bij René leent de toestemming om klaar te mogen komen zich daar uitstekend voor.
Zolang de slaaf het gewenste gedrag niet beheerst, dus continu en onder alle omstandigheden vertoont, beloon je hem consequent. Maar om het geleerde in stand te houden doe je dat juist niet. Integendeel zelfs. Je zorgt voor een incidenteel en onvoorspelbaar beloningsysteem. Hierdoor blijft de slaaf hunkeren naar een beloning, wat hem gemotiveerd houdt om het gedrag te blijven vertonen. Ook hierin verschilt belonen met straffen.

Zoek geen grote woorden als een klein gebaar volstaat

Hoewel niemand vreemd zal opkijken als je je slaaf een compliment geeft, ligt dat toch net iets anders voor een streling op de geslachtsdelen. En seks is voor veel slaven juist een heel sterke motivator. Zoals René me ooit vertelde: "beheers je de seksualiteit van een man, dan beheers je de man". Het zou toch zonde zijn om hier geen gebruik van te maken. Er is een manier om seks te gebruiken als beloning terwijl je je tegelijk houdt aan de sociale conventies: de geconditoneerde beloning.

Een geconditioneerde beloning is als je een beloning - dus iets wat je slaaf graag wil - koppelt aan iets wat voor hem neutraal is. Na een tijdje heeft de neutrale prikkel hetzelfde effect als de beloning. Pavlov's hond is hiervan het beroemste voorbeeld. Pavlov liet elke keer dat hij zijn hond voerde een bel afgaan. Na dit vele malen te hebben herhaald, bleek dat zijn hond alleen al bij het horen van de bel speeksel begon aan te maken. Hoewel slaven geen honden zijn, blijft het principe hetzelfde. Zo heb ik René ooit zo geconditioneerd dat hij het doen van de vaat ging zien als een beloning. Elke keer als hij de bezig was met de vaat streelde ik zijn geslachtsdelen. Na een paar weken was de afwas doen voor hem voldoende om een erectie te krijgen. Ik kan jullie verzekeren dat hij opeens veel gretiger was om zijn deelin het huishouden te doen. Op dezelfde manier heb ik 'beestjebeestje', een koosnaam, gekoppeld aan seksuele opwinding. Zo kon ik hem en publique seksueel belonen zonder de mensen te shockeren. Toen die link er eenmaal was, hield ik hem instand door hem thuis incidenteel en onvoorspelbaar te strelen terwijl ik dat koosnaampje uitsprak.
Conditioneren werkt niet alleen als beloning. Het is ook prima te gebruiken om je slaaf zodanig te trainen dat hij pijn opwindend gaat vinden. Als een pijnprikkel elke keer gekoppeld wordt aan seksuele opwinding, is na verloop van tijd de pijnprikkel voldoende om seksuele opwinding tot stand te brengen. Het truukje is de pijnprikkel langzaam op te voeren en consequent tegelijk de slaaf seksueel te stimuleren.

De geconditioneerde beloning blijft in het algemeen zeer lang bestaan, zelfs als die niet meer in stand wordt gehouden. En daar hebben we direct het nadeel voor de slaaf te pakken. Nadat de (sm-)relatie verbroken is, blijft de slaaf last houden van de koppeling. Dit kan zelfs het proces van het zich losmaken van de ex-Domina bemoeilijken.

Trainen is de kunst om je slaaf te laten doen wat jij wilt

We hebben het uivoerig gehad over de verschillende instrumenten. Hoe je coachen kunt gebruiken om afwezig gedrag te initieren, straffen om ongewenst gedrag te elimineren en belonen om gewenst gedrag te versterken. Maar hoe krijg je je slaaf nou zover dat hij doet wat jij wilt met behulp van die gereedschappenset? Je wilt bijvoorbeeld dat hij een bepaalde houding aanneemt als hij aan je voeten zit. Aan coachen heb je niks want dat gaat over gedrag, als je hem elke keer straft wanneer hij die houding niet aanneemt, weet hij nog steeds niet welke houding hij wel moet aannemen, en er valt niks te belonen want de kans dat hij die houding spontaan aanneemt is nihil.

De simpelste methode is het hem gewoon te vertellen. Zodra hij daarna zit zoals jij dat wenst, beloon je hem. Als een mondelinge toelichting niet voldoet, kun je de gewenste houding bereiken door nabotsing of modelleren. In het eerste geval doe je de houding voor, of laat je hem een plaatje van internet zien dat hij na moet doen. In het tweede geval begeleid je zijn bewegingen met de hand. En weer, zodra hij zit zoals je dat wenst, beloon je hem. Of je straft hem als hij niet genoeg zijn best doet. Als wat je hem wilt leren moeilijker is, dan verdeel je het in kleine stapjes. Als je hem anaal wilt oprekken begin je niet met de grootste plug, maar bouw je het langzaam doch gestaag op.

Maar wat nu als hij een grote weerstand heeft tegen wat je hem wilt laten doen; als hij het gewoon vertikt? Stel bijvoorbeeld dat je slaaf, de eerste keer dat je hem een Gor -zithouding laat zien, stellig uitroept dat hij dat nooit zal doen. Aan je voeten zitten oké, maar zeker niet zo stijfjes. Praten, dreigen, vleien; het helpt allemaal niet. Toch wil je dat bereiken. Geen probleem. Je analyseert het gedrag dat er al is en maak een plan richting het gedrag dat je wilt bereiken. Vergeleken met hoe hij nu zit moeten de knieën wat meer uit elkaar, de rug rechter, de armen netjes naast het lijf, de ogen neergeslagen en de handen met de handpalm naar boven en je hebt de Gor-houding die je zo leuk vindt.

Je weet dus waar je bent en waar je naartoe wilt gaan. Je vertelt je slaaf niks, maar gaat wel stapsgewijs aan de slag. Je knipt het gewenste gedrag in onderdelen, dus knieën, rug, armen, ogen en handen. Elke keer als hij met een van die onderdelen meer in de richting gaat dat jij voor ogen hebt, beloon je hem. Je werkt met dusdanige kleine stapjes dat je slaaf altijd een realistische kans heeft op beloning. En als hij het stapje in de goede riching beheerst, neem je een volgende stap. Zo begin je hem te belonen, elke keer als hij je niet rechtstreeks aankijkt. Dat hij daarbij niet tegelijk naar beneden kijkt, zoals het uitendelijke resultaat voorschrijft, maakt niks uit. Eenmaal als hij door heeft dat hij je niet mag aankijken als hij aan je voeten zit, en dat ook niet meer doet, beloon je hem steeds keer als hij tegelijk naar beneden kijkt. Et voila, wat betreft de ogen heb je al je Gor-houding. Je kunt verschillende onderdelen tegelijk trainen, maar houdt het wel overzichtelijk voor jezelf. Probeer vooral niet te vlug te gaan; je kunt beter in een gestaag tempo vorderingen maken, dan het helemaal verpesten. En neem per onderdeel één stapje tegelijk. Je neemt pas een volgende stap wanneer hij een eerdere stap volledig beheerst.

Voorafgaande gaat ervan uit dat er al iets bestaat waarmee je kun gaan werken. Maar wat nou als je je slaaf iets wilt laten doen dat hem tegenstaat, en er niks is wat er al een beetje op lijkt? Wees in dat geval dankbaar voor een mankement in het mannelijk ontwerp en gebruik het. Zoals Robin Williams het heel treffend zei in reactie op de Lewinsky -affaire: "God gave men both a penis and a brain, but unfortunately not enough blood supply to run both at the same time." Ik ben elke keer weer verbaasd over wat ik René allemaal kan laten doen als hij maar opgewonden genoeg is. Het schoonmaken van mijn laarzen met zijn tong, iets wat hij altijd beneden zijn waardigheid had gevonden, was opeens geen enkel probleem meer nadat hij een paar dagen - met mijn vriendelijke hulp - in opperste geilheid had verkeerd. Wat hij voorheen altijd weigerde, was toen een kleine prijs om te mogen klaarkomen. En eenmaal over die eerste weerstand heen valt het een slaaf makkelijker om het nogmaals te doen.

Als trainen africhten is

Het doel van trainen hoeft niet enkel verandering van gedrag te zijn. Het doel kan ook zijn dat de slaaf op voorgeschreven wijze op een prikkel reageert. Dit heet prikkelbeheersing. De prikkel kan van alles zijn: een fluitje, gebaar, commando. Fiona kon haar slaaf met gebaren allerlei verschillende houdingen laten aannemen; op commando presenteerde hij zich netjes met zijn armen op de rug of ging hij op zijn knieën zitten. Ze waren hier samen zo ver in gevorderd dat haar gebaren zo klein waren dat het voor een niet-ingewijde niet eens waarneembaar was. Voor veel slaven en Domina's is prikkelbeheersing het ultime doel van een training. En eerlijk is eerlijk, het ziet er ook vaak prachtig uit.

Om van prikkelbeheersing te kunnen spreken, moet er aan de volgende vier voorwaarden worden voldaan: het gedrag volgt onmiddelijk op de prikkel, het gedrag doet zich niet voor zonder je prikkel, het gedrag doet zich niet voor als reactie op een andere prikkel en als reactie op je prikkel doet zich niet een ander gedrag voor.
Een prikkel train je precies op dezelfde manier als ander gedrag. Dus daar hoef ik niet verder over uit te weiden. Er zijn echter wel twee veelvoorkomende problemen.

De eerste is de valse start. Nog voordat de Domina het commando heeft geven, neemt de slaaf de houding al aan. Op het eerste gezicht zou je zeggen dat dit een toegewijde slaaf is. Het probleem is echter dat hij niet gehoorzaamt, maar zich op een irritante manier uitslooft. Dit kun je verbeteren door hem elke keer als dit gebeurt een time-out te geven. Je laat hem weer de beginpositie aannemen en wacht een volle minuut. Dan geef je hem weer het commando. Hierdoor maak je hem duidelijk dat jij degene bent die bepaalt.
Het tweede probleem is hieraan tegenovergesteld. Je geeft je slaaf een commando en hij doet er veel langer over dan je wenselijk acht. Ook dit is zeer irritant. Je kunt in voorkomend geval de wachttijdlimiet gebruiken: je geeft hem alleen een beloning als hij binnen de tijd de houding aanneemt. Ook hier zet je hem weer in de beginpositie voordat je je commando opnieuw geeft. Vertel hem dat je niet tevreden bent over zijn prestatie en wat je van hem verwacht.

Tips en truuks

Sommige gedragingen zul je kunnen trainen in het dagelijks leven. Bijvoorbeeld met twee woorden spreken. Ander gedrag zul je voornamelijk trainen in privé-sessies. Zoals mooi zitten, of elke vorm van reactie op een prikkel. Of je nou voornamelijk coacht, straft of beloont, of ze door elkaar gebruikt, hier nog wat laatste tips ter afsluiting:

  • Als je gericht wilt trainen moet je er als Domina voor zorgen dat je je slaaf altijd een stap voor bent. Als je onderdanige eindelijk een bepaald gedrag dat je wenst vertoont of gedrag dat je verafschuwt laat, moet je weten welk gedrag je daarna wilt gaan trainen.
  • "Nee" is een complete zin. Je moet alleen leren om het te zeggen.
  • Als jouw idee van een training is dat jij als Domina voorop loopt en de slaaf er achteraan, kijk dan af en toe over je schouder om er zeker van te zijn dat hij je volgt.
  • Je hoeft geen ander mens te worden om dingen eens anders aan te pakken. Er zijn meestal vele manieren om je slaaf het zelfde te leren. Waarschijnlijk evenveel manieren als er Dominanten zijn.
  • Als je ondanks de alternatieven blijft vastlopen kun je nog altijd een andere Domina vragen om advies of om je slaaf te trainen. Houd er wel rekening mee dat iedereen andere maatstaven en verwachtingen heeft ten aanzien van de vorderingen.
  • Als je van te voren aangeeft dat je een trainingssessie gaat doen met je slaaf, onderbreek dat dan nooit willekeurig; dat komt overeen met een bestraffing.
  • Zorg ervoor dat je tijdens een trainingssessie je aandacht onverdeeld op je onderdanige kunt richten.
  • Vermijd overbodige instructies, onredelijke of onbegrijpelijke bevelen, of opdrachten die onuitvoerbaar zijn. Het enige wat je hiermee bereikt is dat je slaaf je óf niet meer serieus neemt, óf je niet meer vertrouwt.
  • Vraag je slaaf nooit rechtstreeks iets waarvan je weet dat hij toch niet bereid is om het uit te voeren. Op die manier weet je altijd precies wat je mag verwachten.
  • Ga niet vitten, schelden of mopperen om je zin door te drijven. Dat heb je niet nodig. Je verzwakt er je positie als Domina alleen maar mee.
  • Gebruik een dreigement om je doel te bereiken alleen dan als je bereid bent om dat dreigement ook daadwerkelijk te uit te voeren.
Ondanks mijn ervaring, heb ik natuurlijk niet alles zelf bedacht. Voor degenen die door bovenstaande nieuwsgierig zijn naar meer, of meer over specifieke onderwerpen willen lezen, hier wat leestips:


© Madame , juli 2010.

Naar boven