Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

      

Ingrid Füller: Minnaars
Ook vrouwen zijn zinnelijke wezens

Titel: Minnaars. Vrouwen vertellen over hun buitenechtelijke verhoudingen. (Oorspronkelijke titel: Eine Affäre in Ehren oder Warum Frauen Verhältnisse haben)
Auteur: Ingrid Füller
Uitgever: Elmar Rijswijk, 1993 (ISBN 90 3890 135 6)

Vrouwen beleven seks anders dan mannen. We weten allemaal dat mannen seks en liefde prima los van elkaar kunnen zien. Vrouwen kunnen dat, een enkeling daargelaten, niet; voor hun is het noodzakelijk meer voor een man te voelen dan alleen lust. Ook dat weten we allemaal. Toch? Of denken we het alleen te weten? Ingrid Füller, sociologe, vermoedt dat deze 'wetenschap' gebaseerd is op niets. Vrouwen kennen wel degelijk, net als mannen, pure, zinnelijke lust. Dat dat niet zo zou zijn, is er bij de dames de afgelopen eeuwen zo grondig ingestampt, dat ze ze het zo diep zijn gaan geloven, dat het thans onderdeel is van hun 'natuur'. Het is natuurlijk niet echt hun natuur, maar dat is wel hoe ze het voelen.
Vrijen met een mens waar je veel van houdt, is uiteraard iets prachtigs. Het is iets waar we allemaal, man en vrouw, ontzettend van kunnen genieten. En dat moeten we vooral ook blijven doen. Maar neuken kan ook gewoon heel erg lekker zijn, punt. Mannen weten dat al. Vrouwen zijn het aan het ontdekken. Of eigenlijk: herontdekken.

'Minnaars' in geschreven uit nieuwsgierigheid. De schrijfster zag een enquêteuitslag waaruit bleek dat bijna zestig procent van de Duitse vrouwen hun partner ten minste één keer had bedrogen. Wie waren deze vrouwen? Wat waren hun motieven? En hoe was het hen vergaan? Met deze vragen in het achterhoofd is Füller begonnen vrouwen te interviewen. Dit boek is het resultaat en dat resultaat mag er wezen.

'Minnaars' kent drie hoofdthema's. Twee daarvan, vrouwen die vreemdgaan en zich daar niet schuldig over voelen, en vrouwen die vreemdgaan en wél schuldgevoelens hebben, hebben hun eigen hoofdstukken. Het derde thema, bevrijding van de vrouw, loopt als een rode draad door het hele boek.
Füller laat zien dat vrouwen zitten opgesloten in een soort virtuele kuisheidsgordel; door maatschappelijke druk van de afgelopen eeuwen hebben vrouwen geleerd zich aan te passen en vooral te zijn hoe anderen vinden dat ze moeten zijn. Een vrouw hoort te dienen. Een vrouw is moeder, echtgenote, minnares. Een vrouw verzorgt. Het zit er zo ingebakken dat we het allemaal geloven. En het zal, tot op zeker hoogte, vast en zeker ook allemaal wel zo zijn. Maar niet meer dan dat: tot op zekere hoogte. Want vrouwen beginnen (gelukkig) steeds meer te ontdekken dat ze ook best weleens aan zichzelf mogen denken. Dat ze ook best weleens zichzelf op de eerste plaats mogen stellen. En ja, dat ze ook zelf minnaars kunnen hebben of met een man kunnen vrijen enkel omdat het gewoon lekker is.

Fragment 1:

Wat aan Anna's verhaal opvalt is ten eerste, hoezeer zij 'ontrouw' tot de seksualiteit beperkt. Alles wat zich in de periode daarvoor afspeelt, van de begerende blik tot aan de hartstochtelijke omarming in de auto, beschouwt zij nog als legitiem. Dat 'mag' zij nog, dat wordt door haar niet als 'bedriegen' beschouwd. Interessant is ook, dat zij op het moment dat zij een hevig verlangen naar een andere man voelt, zichzelf eerst aanpraat dat zij daar 'eigenlijk geen reden voor heeft'. Zij accepteert haar begeerte niet als iets autonooms, waaraan men kan toegeven of niet, maar verloochent haar. Onder het motto 'beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald' redt zij zich uit een pijnlijke situatie. Het nee tegen haar eigen begeerte is meer gebaseerd op verdringing en angst voor schuldgevoelens dan op een bewuste beslissing, haar man trouw te zijn. Een houding, waarbij men vraagtekens kan zetten. Je kunt immers niet stellen dat iemand ook 'trouw' is, wanneer hij zijn partner alleen maar door externe factoren, zoals angst voor aids of een groot besef van wat 'hoort' niet bedriegt, meent de Heidelbergse psychotherapeut Uwe Genkel. Zo iemand is alleen maar bang voor de gevolgen. 'Echte trouw' is daarentegen 'het resultaat van een weloverwogen, persoonlijke beslissing'.

Fragment 2:

'Ik heb in de loop van ons huwelijk enkele mooie avontuurtjes met mannen gehad, op feesten en bijscholingscursussen, en ook tijdens het carnaval. Meestal waren het opwindende liefdes voor één nacht, omdat ik de mannen leuk en erotisch vond en de seks met hen gewoon heel plezierig was. Ik denk bijvoorbeeld aan een man, die ik een paar jaar geleden op de verjaardag van een vriendin in Frankfurt leerde kennen. Echt een knappe verschijning: groot, donker haar en diepblauwe ogen. Hij was arts, zeer musikaal en speelde bij het aanbreken van de dag een heerlijke blues voor mij op de gitaar. Als het ware als voorspel... Ik was zonder Michael op het feest en heb buitengewoon genoten van de nacht en de daaropvolgende dag met hem. Toen ik de volgende avond op de autoweg naar Keulen terugreed, leek het wel of ik door vleugels gedragen werd, zo'n fantastische belevenis was het geweest. Sindsdien hebben we elkaar driemaal ontmoet. Telkens als ik naar mijn vriendin in Frankfurt ging, belde ik hem tevoren in het ziekenhuis op en sprak met hem af in een klein hotel. We hadden dan evenveel plezier als de eerste keer.'


Waardering: 4 op 5


© re{N}éBE , september 2003.

Naar boven