Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

U vraagt, ik draai


U vraagt, ik draai: Keyholder

Verleden week, op vrijdag 11 september, stond er een berichtje op mijn voicemail. Of ik John wilde terugbellen. John en Ursule zijn een koppel dat ik nu al een tijdje ken. Ik heb ze ontmoet op een speelavond en aangezien we alledrie uit het buitenland komen en nog aan SM doen ook, waren er genoeg herkenningspunten. En natuurlijk zijn het erg leuke mensen. Ik vermoedde dat het erom ging een afspraak te maken om binnenkort weer eens bij hen te eten. Dat stond immers al een tijdje in de planning.

Toen ik wat later mijn mobieltje aanzette was er een nieuw bericht: "Ursule needs you to lock me up".
Dit wekte al wat meer mijn verbazing. Maar voordat ik tijd had om me erover te verwonderen, belde hij al op. In gebroken Nederlands, doorspekt met wat Engelse woorden, legde hij me zijn probleem uit. Ursule was op reis gegaan zonder hem op te sluiten in zijn kuisheidsgordel: een CB-3000. Toen zij dat merkte heeft ze hem vanuit het buitenland opgebeld. Ze had een opdracht voor hem. Hij moest mij vragen of ik haar kon helpen.
Hulpvaardig als ik ben, heb ik hem, weliswaar onder luid gelach, mijn medewerking beloofd. Tijdens haar afwezigheid heb ik dan ook gefunctioneerd als key-holder.

Ondertussen is ze weer terug in Nederland. Maar John is nog altijd niet bevrijd. De sleutel ligt nog steeds bij mij thuis. Ursule vindt dat erg makkelijk: normaal zwicht ze meteen voor zijn smeekbeden. En ik heb daar een stuk minder een boodschap aan. Gelukkig voor John heeft Ursule al medelijden met hem gekregen: van het weekend zal ik er langs gaan.


U vraagt, ik draai: wetenschappelijk geleuter

Ik doe al 5 jaar veldonderzoek naar de gewoontes en rituelen in de SM-subcultuur. Hoewel veel van de communicatie van SM'ers via het internet plaatstvindt, schuwen de leden van deze subcultuur geen andere manieren om met elkaar in contact te komen. Zo ben ik, een tijdje geleden(1), twee leden van deze groep tegengekomen op een SM-ontmoetingsplek in Valkenswaard. In de eigen taal die de SM'ers hebben ontwikkeld(2) wordt aan een ontmoetingsplek gerefereerd als speelavond. Na succesvolle begroetingsrituelen(3) en het winnen van hun vertrouwen, werd het contact al vlug intenser en intiemer.

Aangezien leden van deze subcultuur nog deel willen uitmaken van het economische, sociale en maatschappelijke verkeer, zijn ontmoetingen van leden onderling uitzonderlijk. Dat is de reden dat ik me verheugde op meer intensief contact met bovengenoemde twee leden van deze subcultuur. Zo zou ik ze beter kunnen observeren.
Object A is een onderdanige, masochistische man en object B een dominante vrouw(4).

Vrijdag 11 september 2004 wierp mijn geduld eindelijk zijn vruchten af. Na maanden van intensieve observaties werd ik eindelijk betrokken bij een ritueel van betekenis onder sommige leden van de SM-subcultuur. Tot op heden is hier geen enkele gedocumenteerde publicatie over verschenen. Object A vroeg me hulp bij het omdoen van een typisch instrument, dat vooral wordt gebruikt door leden van deze subcultuur: de kuisheidsgordel. Deze normaliter intieme handeling -hoewel geslachtsdelen wel openlijk getoond worden binnen de subcultuur, is het niet gebruikelijk dat een persoon die niet deel neemt aan de relatie tussen twee leden van de subcultuur, deze aanraakt- werd me door een meevallertje toevertrouwd; object B was op zakenreis en was het vergeten voor haar vertrek. Ter plaatse aangekomen bij het onderkomen van object A en B, constateerde ik dat het ging om een kuisheidsgordel van het type CB-3000. Voor een cultureel-historisch overzicht over dit instrument verwijs ik u naar de fameuze en wereldberoemde handeling van Pr. P.J. Balkeneinde(5).

Alle details van het ritueel omdoen van de kuisheidsgordel, zijn beschreven in appendix 1.1.1. Gezien het feit dat dit de eerste gedocumenteerde beschrijving van dit ritueel is, is het nog niet mogelijk om hier relevante conclusies aan te verbinden. Al zijn er wat hypothetische gevolgtrekkingen mogelijk(6). Deze inmenging in de relatie tussen object A en B heeft me nog een tijdelijke functie opgeleverd die in de SM-subcultuur door bepaalde leden als zeer eervol wordt ervaren: key-holder(2).

Komend weekend zal ik assisteren bij het ritueel van het afdoen van de kuisheidsgordel. Ook dit zal ik nauwkeurig documenteren voor het nageslacht.

(1) Zie appendix 2.5.9 voor details
(2) "SM'ers, metaforische taalgebruik en identiteitproblematiek" een publicatie van Dhr Professor J.B.K. van Dommelen-Oigberht van 7 juli 2002 in Staan, het lijfblad van het genootschap van Studies der Seksuele Zaken in den Lage Landen.
(3) "Verschil en overeenkomsten tussen begroetingsrituelen van SM'ers en vanilla's" M.P.X. Malcom, Uitgeverij Boem, 2000.
(4) Zie appendix 4.6.2 voor details.
(5) "De Kuisheidsgordel; een cultureel en historisch overzicht." Pr. P.J. Balkeneinde, Uitgeverij Eros, 1995
(6) zie appendix 6.6.6 voor details


U vraagt, ik draai: to the point

John belt met een urgent probleem. Ursule is weggegaan zonder hem in te sluiten in zijn kuisheidsgordel. Ik ben langs geweest om te helpen. Probleem opgelost.


U vraagt, ik draai: helemaal geen geleuter

(helemaal geen geleuter)


U vraagt, ik draai: gemekker

Het is toch niet normaal wat mensen tegenwoordig van je durven te vragen! Zit ik lekker thuis, belt John, die zeikerd. Hij begint me toch een potje te zeuren over dat zijn vriendin, Ursule, een vreemde meid en zo vergeetachtig dat je nog zou denken dat bruin niet haar natuurlijke haarkleur is, er niet aan heeft gedacht om meneer in te sluiten in zijn kuisheidsgordel voordat ze op zakenreis ging. Er zijn van die mensen die toch een luizenbaantje hebben. Lekker in het buitenland stappen -en dat noemen ze dan werken.

Nou ken ik die twee een beetje. Ik heb ze ontmoet op een of andere saaie avond in een of andere uithoek van het land. Dat was weer zo'n avond waar er veel gepraat wordt en weinig gespeeld. En degene die dan wel spelen, bakken er echt niks van. Dat die mensen denken dat ze aan SM doen omdat ze toevallig een zweep in de handen hebben, daar begrijp ik echt niks van. Een beetje interessant doen, dat doen ze, zou mijn grootmoeder zeggen. Gelukkig dat dat mens sinds ze aan het dementeren is, niet meer haar pseudo-wijsheden over de hele wereld stort. Tjonge, wat kon die kwebbelen.

Enfin, mensen denken echt dat als je er een paar keertjes langs bent geweest om een hapje te eten dat ze echt alles van je kunnen vragen. Tussen haakjes, het vlees was doorbakken en de groenten niet helemaal gaar. Dat iemand dat durft neer te zetten voor zijn gasten. Je gelooft het toch niet. Ik zou dat dus echt nooit doen.

Ik heb nog geprobeerd om een smoes te verzinnen maar die vent bleef maar aandringen. Net of zijn probleem mij wat interesseert. Om er van af te zijn heb ik maar toegegeven. Hij heeft wel zijn ondermaatse penis zelf in de koker moeten schuiven: je verwacht toch niet dat ik zo'n ding aanraak. Wie weet waar het allemaal heeft gezeten. Die sleutel moest ik ook nog meenemen naar huis. Nachtmerries dat ik ervan heb gehad. Stel je voor dat je het kwijt raakt? Wedden dat ze dan ook nog gaan zeuren.

Dan denk je toch, als je zo hulpvaardig bent, dat die mensen je zo spoedig mogelijk van zo'n last verlossen. Dat is dan verkeerd gedacht. Ik hoorde toevallig dat die Ursule al lang weer in Nederland is. Maar Mevrouw doet net of ze het te druk heeft om die sleutel weer op te halen. Nou ik erover nadenk, ze heeft altijd al iets vals over zich gehad. Ja, stank voor dank krijg je. Sommige mensen zijn gewoon niet te vertrouwen.


U vraagt, ik draai: sprookje voor toekomstige SM'ers

Er leefden eens, in een mooi land ver hier vandaan, een Koning en zijn Koningin. Ze leefden in een prachtig kasteel. Op een dag moest de Koningin een verre reis maken. Ze vertrok op haar witte paard. Onderweg herinnerde ze zich dat ze een kleinigheidje was vergeten. Ze had de Koning niet opgesloten in zijn vogelkooi, zoals ze altijd deed als ze van huis weg was.

Nu had die Koningin een fee als peetmoeder die haar nog één wens verschuldigd was.
"Peetmoeder, peetmoeder, peetmoeder, hoor mij aan. Ik wens dat U de Koning in zijn vogelkooi opsluit."
"Ben je hier zeker van mijn kind," vroeg Peetmoeder bezorgd, "na deze wens heb je er geen enkele meer."
De Koningin, die wel een beetje ervaring had met wensen, dacht diep na. Had ze de wens op de goede manier geformuleerd? Ze zag geen enkel probleem en zo kwam het dat ze resoluut haar wens herhaalde.

Peetmoeder vloog naar het kasteel van de Koning en Koningin. Ze zwiepte en zwaaide met haar toverstaf en de Koning zat op een krukje in een CB-3000 vogelkooi. De fee sprenkelde nog wat toverpoeder, prevelde wat woorden en zie, de vogelkooi was op slot.

Toen de Koningin na een jaar en één dag terug kwam van haar verre reis, haastte ze zich direct naar haar Koning. De Koning, verveeld omdat hij zo lang opgesloten was geweest, smeekte de Koningin direct toen hij haar zag om hem te bevrijden. Maar wat ze ook probeerde, hoe hard ze ook trok aan de tralies, duwde tegen de deur; de vogelkooi ging niet open.

Wanhopig weenden beiden bittere tranen; ze wilden elkaar zo graag omhelzen. Peetmoeder, die toevallig in de buurt was, hoorde het luide gesnik en kwam direct aanvliegen.
"Ach, kindje, kindje toch," zei ze met medelijden in haar stem. "Ik heb je nog zo gewaarschuwd; pas op met wat je wenst, je zou het kunnen krijgen".
De Koningin huilde toen ze deze woorden hoorde, en de Koning, bevend van angst, wierp zich op de vloer van zijn CB-3000 vogelkooi. De fee, geroerd door de tranen en de zichtbare spijt, klapte in haar handen. En de deur van de vogelkooi opende zich langzaam.
Vanaf die dag vergat de Koningin nooit meer de Koning zelf in zijn vogelkooi op te sluiten als ze op reis moest gaan. En de sleutel goed te bewaren.


© Madame , augustus 2004.

Naar boven