Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

In memoriam: Peter (Lowco)
De webstek van Lowco is vereeuwigd door The Wayback Machine van het Internetarchief.
Je kunt hier een keuze maken uit zijn webstek zoals die was in 2001, 2002 en 2003.

Hé, Peter, weet je nog?

Ik zag je de eerste keer bij sus thuis. Ik was heel benieuwd naar je, want sus had zoveel over je verteld. En hij had zoveel over mij aan jou verteld dat je wilde weten of ik mooie tieten had. Onze kennismaking verliep dan ook goed. Nadat je mijn tieten had bewonderd, door de kleding heen, en me daar een oprecht compliment over had gegeven, heb ik je met een single tail geslagen op je billen. Dwars door je jeans heen. Ik vond je een geweldige man. En elke keer als ik me ergerde aan sommige opgeblazen mannelijke dominanten dacht ik gewoon aan jou. Dat het blijkbaar ook anders kon.

Weet je nog dat ik bij jou kwam spelen met sus? Hij was toentertijd jouw sub. Met zijn tweeën hebben we hem tenslotte onderhanden genomen. Je gaf me wat tips die ik gretig in me opnam. Aan het eind gaf je hem voor 1/3 aan mij. Ik vond dat zo bizar, grappig en lief.

Weet je nog die keer dat we met z'n vieren uit eten zijn geweest bij de Italiaan? Jij, vickie, sus en ik. Wat hadden we toch een lol. Vickie die elke keer zichtbaar ineenkroop als we het woord kut gebruikten. En ik geloof dat ik nooit in een conversatie zo vaak het woordje kut heb gebruikt of horen gebruiken. Sus die daar van mij moest eten met Chinese stokjes. Onopvallend zal het niet geweest zijn: maar het kon ons niks schelen.

Weet je nog die keer dat we Amsterdam onveilig hebben gemaakt? Het weekend daarvoor hadden we een bondageworkshop gevolgd. Jij hebt toen op straat sus een bondage aangemeten. En wilde daarna voelen hoe het was; dus vroeg je mij hetzelfde te doen bij jou. Wat kregen we toch een bekijks. Met als hoogtepunt een dame die vroeg wat we nou aan het doen waren. Droog antwoorde ik dat het een spelletje was. Ik wist echt niet wat ik anders moest verzinnen. Ze wilde meedoen. Gelukkig redde jij de situatie door haar te wijzen op haar rok, die dan omhoog zou moeten. Dat vond ze een stapje te ver.

Ik mocht je zo graag Peter, en toch zagen we elkaar minder dan ik wilde. Ik had het te druk. De laatste keer dat we afspraken zei je af omdat je een griepje had. Ik wilde bellen of mailen om een nieuwe afspraak te maken, maar ach, elke keer verzette ik het tot later. En later is gekomen en er kan geen afspraak meer gemaakt worden.

Weet je Peter, ik mis je nu al.


© Madame , november 2004.

Naar boven