Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Van Madame   van rené   van derden       

Goed of fout binnen SM

Af en toe lees ik dat de één of andere handeling niet de bedoeling is van SM. Soms wordt die handeling zelfs bestempeld als vergaand fout. Dan vraag ik me meteen af, is dat nou zou? Is dit inderdaad niet de bedoeling van SM? Is het inderdaad fout? Hoe kan ik daar over oordelen? Meestal gaat het dan om een extreem voorval waaraan de onderdanige een litteken overhoudt. Of waarbij een stuk van het lichaam van de onderdanige geamputeerd wordt - vaak is dat de penis -, of een deel onbruikbaar gemaakt wordt - een vagina die dichtgenaaid wordt bijvoorbeeld. Als ik zoiets lees, huiver ik. En toch... Toch vind ik, dat als René en ik, bij ons volle verstand en ons bewust van de consequenties, dat willen doen, dat het wel binnen SM valt. Dan is het wel de bedoeling van SM. Niet van SM in het algemeen, maar wel van ons SM-spel. Met de nadruk op 'ons' .

Een persoon die ik bewonder, die me vaak aan het denken zet, schreef eens (weliswaar in een andere context): "Geen enkele handeling, geen enkel gedrag is per definitie 'fout' in SM". Waar ik van houd in deze zin is de uitdrukking 'per definitie'. Ik interpreteer het zodanig dat je dus kan zeggen dat goed en fout afhankelijk zijn van allerlei omstandigheden. Voornamelijk van beide partners in de SM-relatie. Van hun verleden voordat ze aan SM deden, van hun ervaringen in hun relatie, en van waarnaar toe ze willen groeien. Of ze in alle vrijheid en met hun volle verstand hebben gekozen voor een SM-relatie. Zij zijn degenen die beslissen wat goed en fout is voor hen.

In de Nederlandse SM-scene hebben we nogal de neiging om te oordelen over ons gedrag, en dat van een anderen, aan de hand van de drie V's (veilig, verstandig en vrijwillig). Hoewel de drie V's een zeer subjectieve norm zijn, wordt gedrag dat er niet aan beantwoordt vaak als fout gezien. Er is een andere manier om SM-gedrag te beoordelen: of het gedrag al dan niet RACK is. Dat staat voor Risk Aware Consensual Kink. Vrij vertaald: risicobewust kinky gedrag met wederzijdse instemming.

Risicobewust gedrag klinkt goed. Het probleem is dat men niet altijd weet waar men nou echt mee bezig is. En in dit geval slaat 'men' evenzeer op de onderdanige, als op de dominant. Nou wil ik absoluut niet beweren dat het helemaal mogelijk is om echt te weten waar men mee bezig is; om er echt bewust van te zijn. Volgens mij is dat zelfs onmogelijk. Zelfs indien men een gediplomeerde psycholoog zou zijn. Maar men zou wel moeten weten dat vele handelingen binnen SM (als het niet alle handelingen zijn) dieper gaan dan men kan vermoeden, dat die een kern raken in de mens.

Ooit heb ik een heftige mind-fuck gedaan: ik liet René geloven dat Madame bij hem weg zou gaan, om met iemand anders verder te gaan. De bedoeling van de mind-fuck was juist René zich wanhopig te doen voelen, hem te laten voelen dat hij zonder mij (Madame en zijn vrouw door elkaar) niks is. Hij huilde. Hij was wanhopig. Hij voelde diepe angst. Ik wilde hem laten smeken - hij had me ooit verteld dat hij graag een keer zover gebracht wilde worden - en het is me gelukt. En achteraf was hij me dan ook dankbaar. Natuurlijk is dit niet een mind-play die geschikt is voor iedereen, maar in onze relatie, op dat moment, was het goed. Voor hetzelfde geld was het helemaal verkeerd uitgepakt. Want zo'n mind-fuck gaat diep. Heel diep. En dan was het fout geweest, tenminste op dat moment, in onze relatie.

En dat is het tweede punt. Vaak weet je pas dat iets goed of fout was, nadat het gebeurd is. Dan kan je pas de balans opmaken. De bovengenoemde mind play is goed uitgepakt, dus het was goed. Het heeft René doen groeien, het heeft onze relatie doen groeien. We zijn er nader tot elkaar door gekomen en René heeft een diepe onderdanigheid ervaren. Toen is hij gaan beseffen dat hij echt mijn slaaf is. Hoe erg het slaafzijn verweven is met zijn hele persoonlijkheid. We kijken beiden met plezier terug op deze bijzondere ervaring. Ik kan me echter ook een kleine pesterij herinneren die fout uitpakte. Een keer heb ik hem zo'n typisch kartonen feestmutsje opgezet op een party. Wat was dat verkeerd... tenminste, achteraf gezien. Natuurlijk probeer je als dominant een inschatting van je daden te maken. Maar je bent nou eenmaal niet helderziende. Van te voren had ik nooit de impact kunnen raden van dat stomme en banale mutsje. Het was ver over de grens. René's grens welteverstaan.

Door veel te praten met René en verschillende andere onderdanigen, ben ik meer en meer gaan inzien dat SM niet alleen een verzameling handelingen is. Dat een zweep niet alleen de huid raakt, maar ook nog de psyche. Dat een collar niet louter een sieraad is dat men draagt, maar dat het zelfs letterlijk te zwaar kan zijn, gezien de verantwoordelijkheden die hij met zich meebrengt. Dat een opdracht om altijd geschoren te zijn niet alleen een geil spelletje is, maar ook een kwestie van conditionering. Dat een heftige en bijna te zware mind-fuck goed kan uitpakken. Dat een mutsje onder de verkeerde omstandigheden erger is dan sommige bewust begane wreedheden. Het risico dat je keer op keer neemt binnen de SM is, dat handelingen verder reiken dan je van te voren kon vermoeden. Zelfs als het door en door onderling besproken is. Dat wetend maakt het alleen maar nog moeilijker om goed en fout in kaart te brengen.

Met SM is het zoals met veel dingen in het leven. Je doet wat jou op dat moment goed lijkt. Op het moment dat je beter weet, doe je het gewoon beter. Voor diegenen die zich druk maken en meteen protesteren bij deze zin: ja, maar we hebben het wel over mensen hoor. Die mensen wil ik graag wijzen op het opvoeden van kinderen. Daar doe je als ouder niks anders. Je doet wat jou het beste lijkt op het moment dat je het doet. En als je beter weet, doe je het beter.

En dat is goed. Meer kan de onderdanige niet van de dominant verwachten, en de dominant kan niet meer van de onderdanige verwachten.


© Madame , mei 2004.

Naar boven