Over de site
Informatie
Kronkels
Verhalen
Recensies
Links
Contact


Valid HTML 4.01 Transitional  

Algemene sm-info   FemDom en cuckolding       

Van streel- tot geselzweep

Eén van de instrumenten die onlosmakelijk verbonden lijkt te zijn met SM, is de zweep. Hoewel niet alle Domina's de zweep gebruiken en niet alle onderdanigen ervan houden, is dit beeld niet toevallig. De zweep wordt inderdaad veelvuldig ter hande genomen binnen de SM-gemeenschap. Beginners en niet-SM'ers denken vaak dat ermee op los wordt geramd. Hierdoor heeft dit SM-speelgoed iets afschrikwekkends gekregen. Maar een dominant die de zweep met plezier hanteert, zal een onderdanige er niet mee afranselen. Een spel bestaat meestal uit veel meer dan het uitdelen c.q. ontvangen van zweepslagen alleen. En de zweepslagen die wèl vallen, worden aangepast aan de grenzen van de slaaf. Tot beider genoegen.

Zoals bij vele onderdelen van SM, is er ook in geval van de zweep een beetje kennis nodig om hem veilig te kunnen gebruiken. Het doel van dit artikel is dan ook deze basiskennis over te brengen. Waar je slaat en hoe je slaat, zijn daarbij belangrijke elementen, die dan ook behandeld zullen worden. Als laatste zal ik de soorten zwepen summier behandelen.


Waar sla je?

Slagen worden niet op elke wilkeurige plek van het lichaam gegeven. Dit om beschadigingen te voorkomen. Sommige gebieden kunnen meer hebben, andere minder, en er zijn ook plekken die beter vermeden kunnen worden.

 

Waar al dan niet - en in welke mate - te slaan

rood: niet slaan
oranje: heel voorzichtig en zachtjes slaan
groen: normaal voorzichtig slaan

Laten we het eerst hebben over de plekken van het lichaam die je beter (helemaal) kunt vermijden. Je slaat niet met een zweep in het gezicht. Voordat je het weet, heeft je slaafje een oog minder. Van het hoofd en de nek blijf je ook af: een zweep kan daar onverwachte schade brengen. En blijf compleet uit de buurt van elke moedervlek die er onregelmatig, verkleurd, of anders dan normaal uitziet: er bestaat de kans dat dat een melanoom is, een vorm van huidkanker die verergert indien het beschadigd, of pijnlijk aangeraakt wordt. In zo'n geval kun je je slaaf beternaar de huisarts sturen.

Er zijn ook plekken op het lichaam die te kwetsbaar zijn om er met enige kracht op te slaan. De onderrug, de buik en de ribbenkast zijn de meest bekende. De reden hiervoor is dat op die plekken, onder de huid, onbeschermde organen liggen: de nieren, de longen en de milt bijvoorbeeld. Daar hard slaan kan de interne organen beschadigen. En niemand zit te wachten op een gescheurde nier, of op geperforeerde long. Ook op plekken waar het bot aan dicht de oppervlakte van de huid zit, moet je erg voorzichtig zijn. Denk bijvoorbeeld aan de ruggewervel, de heupen, scheenbenen, onderarmen, de ribbenkast en de bovenkant van handen en voeten. Hier kan de huid gemakkelijk echt beschadigd raken, met littekenvorming als gevolg. Als laatste heb je de gewrichten (knieën en ellebogen bijvoorbeeld), die eveneens makkelijk te beschadigen zijn. Voorzichtigheid blijft geboden en indien je wat minder zeker van jezelf bent, je je zweep nog niet erg goed beheerst, kun je deze plekken zelfs beter helemaal mijden.

De billen, de schouderbladen en de dijbenen, zijn gebieden waar de dominant zonder enige problemen - de grens van de onderdanige uitgezonderd - hard kan slaan. Meestal is dat ook geen probleem bij de bovenarmen. Hou er echter wel rekening mee dat er door de billen en door de bovenbenen veel zenuwbanen lopen. Door herhaaldelijk en te hard te slaan op dezelfde plek, kun je die beschadigen; wissel de plek waar je slagen neerkomen dus af. De genitaliën (mannelijk en vrouwelijk) kunnen ook veel hebben, hoewel het natuurlijk zeer gevoelige plaatsen zijn, waar de meeste onderdanigen toch minder kunnen hebben dan elders op hun lijf. De Domina moet wel extra opletten bij de ballen: de huid daarvan is zeer dun. Tenslotte is het ook leuk om te weten dat de handpalm en voetzool ook wel tegen een stootje kunnen, hoewel de middenhands- en middenvoetsbeentjes zeer kwetsbaar zijn.

Als we het toch over veiligheid hebben, wil ik nog twee dingen vermelden. Maak je zwepen schoon na elk spel en reinig ze met een desinfecterend middel. Indien je veel met wisselende partners een zwepenspel speelt, kun je overwegen je te laten inenten tegen hepatis B.


Hoe sla je?

De meeste onderdanigen houden ervan als een zwepenspel wordt opgebouwd, om te eindigen in een soort climax; van zachte streelslagen, via hardere slagen, om tenslotte echt harde slagen te incasseren. En dit hele spel opnieuw te beginnen. Je kunt het vergelijken met golven die breken op de branding, waarop de volgende golf al vlug volgt. Meestal wordt een goede opwarmperiode erg op prijs gesteld: dit helpt de onderdanige om het spel veel langer vol te houden. Hiervoor gebruik je een zachte zweep. In het algemeen kun je stellen dat het 10 à 20 minuten duurt voordat endorfine (een hormoon dat ervoor zorgt dat men pijn minder voelt) vrijkomt.

Slagen worden vaak afgewisseld met strelingen. Afhankelijk van de onderdanige wordt dit gewaardeerd of vervloekt: de ene heeft dit echt nodig om het vol te kunnen houden, voor de ander betekent dit alleen dat het tempo wordt afgebroken. Indien strelingen op prijs worden gesteld (of voor een sadist, indien ze juist niet op prijs worden gesteld) is het belangrijk om je te realiseren dat ze anders voelen op het rood gemaakte vel, dan op de ongeschonden huid.

Voor het opbouwen van een zwepenspel begin je met de zachtste zweep en eindig je met de hardste. Om dit te kunnen doen is het handig te weten hoe een zweep "smaakt". Een zweep kan zacht zijn, lief of strelend. Andere zwepen zijn weer bijtend of erg pijnlijk. Sommigen geven weer een harde of doffe dreun. Dit wordt voor een deel bepaald door het soort zweep, het materiaal (leer, rubber, zijde etc), het aantal strengen, de dikte en de lengte van de strengen, en voor een ander deel de manier waarop de Domina de zweep hanteert (het maakt veel verschil of je alleen het puntje van de strengen gebruikt, of de hele streng laat neerkomen op de huid). Ook de stemming van de onderdanige heeft invloed op de "smaak" van de zweep; de mate waarin hij zich overgeeft aan de pijn - of ertegen vecht - en waar zijn pijngrens ligt. Tenslotte heeft de sfeer waarin de zweep wordt gebruikt een grote invloed op hoe hij ervaren wordt: een strafsessie is toch iets heel anders dan een spel. Hoe een zweep wordt ervaren is dus afhankelijk van vier dimensies: het soort zweep, de kracht/subtiliteit waarmee de Domina de zweep hanteert, de onderdanige en tenslotte de sfeer waarin de zweep wordt gebruikt. Deze vier parameters zorgen ervoor dat een zweep elke keer weer onvoorspelbaar kan zijn.

Ondanks het onvoorspelbare karakter van een zwepenspel, kan de Domina er behoorlijk wat invloed op uitoefenen. Bijvoorbeeld door er voor te zorgen dat ze meerdere soorten zwepen bezit. De zwepen horen in balans te zijn. Dit is het geval als je het midden van het handvat op je hand kan laten balanceren. Indien dit niet zo is, kun je een ketting gebruiken om het handvat op de juiste plek mee te verzwaren. Een zweep die in balans is, kun je veel beter controleren. Je kunt dus beter wat minder, goed gebalanceerde zwepen hebben, dan vele onstuurbare. Met goede zwepen is de helft van het werkt al gedaan. De Domina hoeft er verder alleen voor te zorgen dat ze haar zwepen goed beheerst. Zij is de zweep meester als het een soort verlengstuk van haar handen is geworden, als ze zich één voelt met haar zweep. Om dit gevoel te bereiken, is er oefening nodig: sommige Domina's doen dit door op kussens te slaan of op wasknijpers aan de waslijn, anderen oefenen in de lucht, en weer anderen door zachtjes op hun slaaf te slaan, die commentaar geeft. Een mengeling van deze methodes is natuurlijk ook een optie. Het resultaat is dat ze nauwkeurig kan bepalen waar de slag terechtkomt en dat het uiteinde van de zweep niet omzwiept.

Iedere Domina zal na verloop van tijd haar eigen slagtechniek ontwikkelen. De volgende techniek komt veel voor. Met je vrije hand pak je de stroken van de zweep beet (meestal ongeveer halverwege de lengte). Je trekt de stroken strak, weg van de onderdanige. Dan, terwijl je de slagbeweging maakt vanuit je pols, trek je als het ware de stroken uit je hand weg. De truc hierbij is precies de goede spanning op de stroken te houden: je moet ze niet tegenhouden maar wel strak krijgen. Deze techniek maakt het makkelijker om vrij nauwkeurig te slaan zonder dat de eindjes omzwiepen. Zoals zo vaak het geval is: oefening baart kunst.

Waarom je nauwkeurig wilt slaan is waarschijnlijk al duidelijk geworden in het eerste deel van dit artikel: je wilt weten waar je je slaafje slaat om hem niet te beschadigen. Het omzwiepen van de zweep heeft misschien nog een woord van uitleg nodig. Het uiteinde van de zweep komt met de meeste kracht aan. Indien dit zich rond een lichaamsdeel wikkelt, dan sla je daar veel harder op dan de bedoeling was. Meestal laat dit ook behoorlijke striemen achter. En je weet niet waar je precies slaat. Omziepen mag eigenlijk alleen gebeuren indien dat ook de bedoeling is.


Soorten zwepen

Elk handvat waaraan minimaal één strook leer of andere flexibel materiaal zit, is een zweep. Ruwweg zijn er drie groepen van zwepen: de ruitersportzwepen (met daarin de rijzweep en de dressuurzweep), de strokenzwepen (met hun verscheidenheid aan materiaal) en de enkelvoudige zwepen (de bullwip is daar een bekend voorbeeld van). Met de meeste zwepen kun je meer doen dan alleen maar ritmisch slaan. Je kunt er onverwachte tikken mee uitdelen. Het handvat kun je ook betrekken bij je spel: je kunt hem onder de kin zetten om die omhoog te duwen, je kunt de onderdanige de zweep met zijn mond laten vasthouden, en bepaalde handvatten lenen zich goed om te gebruiken als dildo.


Ruitersportzwepen

Ruitersportzwepen

Dressuurzweep

De dressuurzweep is een paardrijzweep met een touwtje aan het uiteinde. Voordat je hem gebruikt, sla je het touwtje kapot op een muur: hierdoor krijg je een soort pluimpje. Het voordeel hiervan is dat je meteen de zweep leert hanteren. Deze zweep is prima te gebruiken om je slaaf op te warmen: het maakt de huid gevoelig zonder dat er striemen komen of dat de huid kleurt. Wil je dat het pluimpje weer wat vinniger voelt? Dan kun je hem nat maken voor gebruik.

Rijzweep

De rijzweep is de tweede soort zweep die je kunt halen bij een ruitersportwinkel. Hij lijkt op de dressuurzweep maar heeft aan het uiteinde een flapje van leer of rubber. De bedoeling is je onderdanige te raken met het flapje.


Strokenzwepen

Strokenzwepen

Algemeen

Zwepen met minimaal twee stroken vallen onder de categorie strokenzwepen. In het Engels wordt dit soort zwepen floggers genoemd. Strokenzwepen kun je maken (of kopen) in allerlei verschillende materialen; denk eens aan bont, zeem, leer, rubber, touw, suède enzovoorts. Je verbeelding is de grens. Hoe minder stroken er zijn, des te pijnlijker voelt de zweep aan (vooral als je leren- of rubberveters als stroken gebruikt). Dat is ook het geval als de stroken niet breed zijn. Met meer stroken verdeelt de slag zich meer, zodat de "smaak" ervan ervaren wordt als doffer. Ook bredere stroken zorgen ervoor dat de klap beter wordt verdeeld.

Paardeharenzweep

Misschien hoort hij niet echt onder de strokenzwepen, maar ik zal hem hier toch maar behandelen. Een paardenharenzweep is, zoals de naam al doet vermoeden, gemaakt van paardenharen, om precies te zijn, de paardenstaart. Hij ziet er erg lief en aardig uit, maar laat je niet misleiden door zijn uiterlijk. De haren maken kleine sneetjes in de huid, waardoor hij erg pijnlijk aankomt op een rode huid, en niet bruikbaar is op de ballen (vooral als ze afgebonden zijn).

Geselzweep / cat-o-nine

Een cat-o-nine is een strokenzweep die aan het uiteinde kralen of knopen heeft. Hij wordt vooral gebruikt als tuchtmiddel op de schouderbladen en de billen. Deze zweep kan ernstige verwondingen veroorzaken.


Enkelvoudige zwepen

Enkelvoudige zwepen

Bullwhip

Een bullwhip is een enkelvoudige, gevlochten zweep. Voordat hij gebruikt kan worden vergt hij heel wat oefening. De kracht waarmee het uiteinde de huid raakt is erg groot en bij ondeskundig gebruik kan hij dan ook serieuze verwondingen achterlaten. Maar een geoefende liefhebber kan met deze zweep ook strelen. Het is een bijzondere ervaring voor een slaaf om met de bullwip geslagen te worden.

Single tail

De single tail is minder lang en minder soepel dan de bullwhip, waardoor hij makkelijker te hanteren is. Hoewel deze zweep bij ondeskundig gebruik ook serieuze verwondingen kan opleveren, is hij vlugger onder de knie te krijgen.


Hoewel dit artikel over zwepen ging, is er meer dan dit bijzonder instrument om mee te slaan. Handen, broekriemen, canes, plakken, pollepels: keuze genoeg. Zolang jullie er beiden maar plezier aan beleven.


© Madame , februari 2004.

Naar boven